[Baseball Player] Adulterer 6/?

Adulterer – Chapter.6
 
Max Scherzer/Bryce Harper
 
 
By.Lizxeh
 
 
 
 
 
🦄
 
 
 
 
 
สี่วันแล้วที่แวะมาคลับแต่ไม่เจอเด็กหนุ่มคนนั้น ไม่ว่าจะรอคอยนานแค่ไหนหรือมาให้เร็วเพียงใดก็ไร้วี่แววคนที่อยากเจอ ไม่มีใครตอบคำถามได้ตอนเอ่ยออกไปว่าใครคนนั้นไปไหน มีเพียงการส่ายหน้าและคำว่าไม่รู้ที่ได้มาเป็นคำตอบตลอดทั้งสี่วัน
 
 
แมกซ์ดื่มเป็นครั้งที่สาม ขวดที่สามของทั้งคืนที่ผ่านมา ตอนนี้เกือบได้เวลาร้านปิดแล้วแต่คนที่อยากเจอก็ไม่มาให้เห็น กำลังใจหดหายลงไปเมื่อแสงไฟเริ่มปิดไปบางส่วน พร้อมทั้งพนักงานที่เดินมาแจ้งว่าอีกไม่นานจะหมดเวลาบริการของทางร้านแล้ว ถึงอย่างนั้นเขาก็รอ เผื่อมีโอกาสแบบเมื่อคืนก่อนที่ได้พบกันที่ดักรอแล้วเด็กหนุ่มคนนั้นก็ออกมา
 
 
 
“ถ้าคุณมาตามหาฮาเปอร์ล่ะก็..เขาไม่มาหรอกค่ะ ไม่ต้องรอ”
 
 
 
ผู้หญิงผมบลอนด์หุ่นดีเดินเข้ามาทักทายด้วยประโยคที่เอ่ยถึงคนที่เขาอยากเจอ เธอไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่เป็นหญิงสาวที่คราวก่อนนั้นเขาได้ฝากเงินไปให้เด็กหนุ่มสำหรับค่าบริการในค่ำคืนที่แสนวิเศษ
 
 
เธอแนะนำตัวว่าชื่อนีน่าและไม่พอใจกับการกระทำของแมกซ์เมื่อคราวก่อนที่เห็นแก่ตัวและปากร้ายกับคนที่เธอเอ็นดูเหมือนน้องชายคนหนึ่ง
 
 
 
“กลับไปซะเถอะ เด็กนั่นไม่มาหรอก..และคงไม่มาอีกเป็นสัปดาห์ ถ้าอยากเจอคุณก็ต้องรอจนกว่าจะถึงเวลา”
 
 
“แต่ผมอยากขอโทษ ช่วยบอกเขาทีได้มั้ยครับ?”
 
 
 
นีน่าถอนหายใจ เมื่อคนที่พูดด้วยยืนยันเพียงสิ่งเดียวคือต้องการพบเจอเด็กหนุ่ม หากเป็นเหมือนครั้งก่อนๆคงง่ายกว่านี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนติดใจฮาเปอร์แล้วมาร้องขอให้เธอช่วยเหลือด้วยเพราะรู้ว่าทั้งสองสนิทสนมกัน กับคนอื่นเธอปฏิเสธโดยไม่ต้องใช้เวลาพูดมากนักเพราะมักเป็นฝ่ายที่มาเรียกร้องความต้องการจากเด็กหนุ่มเพื่อให้เติมเต็มความสุข
 
 
 
แต่กับผู้ชายคนนี้ เขาคือคนแรกที่มาเติมเต็มร่างกายให้เด็กหนุ่มที่เธอเอ็นดู
 
 
 
เพียงแต่คนที่มีบาดแผลในใจอย่างฮาเปอร์ไม่รู้สึกยินดีใดๆกับเรื่องราวเมื่อคราวนั้น มีเพียงความเจ็บปวดและฝันร้ายที่กลับมาหลอกหลอนหลังจากหายไปนานเป็นปี
 
 
 
“คุณไม่รู้หรอกว่าเด็กนั่นเจออะไรมาบ้าง และการกระทำของคุณก็ยิ่งทำให้ฝันร้ายของเขากลายเป็นจริง”
 
 
 
แมกซ์มองผู้หญิงตรงหน้าที่ไร้ความอ่อนหวานเหมือนอย่างตอนบริการลูกค้า เธอเต็มไปด้วยความจริงจัง เด็ดขาด และพร้อมออกโรงปกป้องคนที่รักให้ปลอดภัยจากสิ่งอันตราย
 
 
 
สิ่งอันตรายที่ว่านั้นก็คือเขาเอง
 
 
 
“…แล้วเขาจะมาเมื่อไรเหรอครับ”
 
 
“ฉันตอบไม่ได้หรอก เชิญคุณกลับไปได้แล้วล่ะค่ะ ถ้าเขาอยากเจอเมื่อไรคงติดต่อไปเอง”
 
 
 
นีน่ามองผู้ชายที่พยักหน้าอย่างยอมแพ้และเดินจากไปหลังชำระค่าเครื่องดื่มทั้งหมด หลายต่อหลายคนที่เข้ามาอ้อนวอนเช่นนี้มักต้องการเพียงร่างกาย หรือไม่ก็อยากแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการยื่นบ่วงคล้องคอให้เด็กหนุ่มอยู่กับตนเพียงคนเดียว และทุกครั้งฮาเปอร์ไม่เคยยอมให้ใคร เด็กหนุ่มไม่ต้องการมีพันธะ ไม่อยากปลดปล่อยความเป็นอิสระของตัวเองให้กับคนที่ยังไม่รู้จักดีพอ
 
 
เพราะประสบการณ์ที่เคยมีมา มันสอนให้ระวังตัวเสมอจนกว่าจะเจอคนที่ไว้ใจได้มากพอ
 
 
 
“ฉันคุยให้แล้ว นายคงสบายไปสักพักล่ะ แต่ดูเหมือนผู้ชายคนนี้จะไม่เหมือนใครที่ผ่านมาเลยนะฮาเปอร์”
 
 
“…”
 
 
“เขามีบางอย่าง..บางอย่างที่บอกฉันว่าเขาไม่ได้ต้องการนายแค่เซ็ก
 
 
 
 
 
🦄
 
 
 
 
 
อาหารหลากหลายสัญชาติถูกจัดวางเต็มโต๊ะทานข้าวตัวยาวเพื่อตอบสนองความสุขให้เจ้าของห้องที่นั่งชิมแต่ละอย่างด้วยความสบายใจโดยไม่ต้องกังวลถึงเรื่องรูปร่าง เพราะการได้พักงานเป็นอาทิตย์เช่นนี้ไม่จำเป็นจะต้องรีบฟิตหุ่นเพื่อขึ้นโชว์ให้ใครต่อใครได้มอง
 
 
ถึงจะรู้ว่าเป็นความคิดของคนขี้เกียจ แต่ฮาเปอร์ก็ยังยืนยันความคิดเดิมโดยทำแค่กิน กิน และกินอาหารมากหน้าตาที่อยากมานานแสนนาน ทั้งต้องดูแลร่างกายและเวลาทำงานที่เลิกมาร้านก็ปิดหมดแล้วทำให้ไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสอาหารมากมายเช่นนี้
 
 
เสียงประตูเปิดออกให้ต้องลุกไปดูว่าใครกันที่ถือวิสาสะเข้ามาในตอนบ่ายเช่นนี้ แต่ก็โล่งใจไปเมื่อเห็นเจ้าของผมบลอนด์ทอง รูปร่างสูงสง่าที่มองแค่พริบตาเดียวก็รู้ว่าเป็นใคร
 
 
 
“กินเยอะขนาดนั้นระวังอ้วนล่ะ”
 
 
 
ฮาเปอร์เพียงยักไหล่แล้วยัดบะหมี่คำโตเข้าปากต่ออย่างไม่แยแสเรื่องรูปร่าง ในตอนนี้ของกินต้องมาก่อนเรื่องอื่น
 
 
 
“เออ เรื่องผู้ชายคนนั้น..เขาแค่อยากขอโทษจริงๆนะ เอานี่ไปดู”
 
 
 
นีน่าโยนซองจดหมายสีขาวที่รับมาเมื่อคืนก่อนหลังจากไล่เจ้าของตาสองสีไม่ให้มารอเด็กหนุ่มที่เธอเอ็นดูอีก จนกว่าเจ้าตัวจะมาให้เห็นเอง
 
 
คนเพลิดเพลินกับอาหารหันมองซองกระดาษขาวแล้วขำในใจถึงความโบราณที่อีกฝ่ายเขียน แต่เมื่อนึกได้ว่ามันเป็นช่องทางเดียวที่จะติดต่อเขาได้ก็ทำให้ความขันในหัวจางลงไปแล้วเริ่มแกะกระดาษออกอ่อน
 
 
ฮาเปอร์นั่งอ่านเนื้อความอย่างตั้งใจ จากตอนแรกที่อ่านไปกินไป กลายเป็นละออกจากของกินทุกอย่างแล้วเดินเข้าไปอ่านจดหมายในห้องโดยมีนีน่ามองตามอย่างสงสัยว่าในนั้นเขียนอะไรไว้
 
 
 
ข้อความบรรยายถึงสิ่งที่เจ้าตัวได้ทำลงไป พร่ำพรรณนาว่าไม่รู้และไม่ได้ตั้งใจทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของเด็กหนุ่ม เพียงแต่ในตอนนั้นความผิดชอบชั่วดีในสมองถูกดึงหายออกไปเพราะกามารมณ์ เพราะกลิ่นหายหอมๆที่ยิ่งได้ดอมดมยิ่งติดใจจนไม่อายนึกถึงสิ่งใดได้นอกจากกายขาวแน่นมือที่นอนรออยู่ตรงหน้า พร้อมด้วยสายตาเว้าวอนเรียกร้องให้บางส่วนในร่างกายยิ่งตื่นตัวจนห้ามใจไม่ไหว เผลอทำสิ่งที่ไม่ดีลงไปทั้งที่ตั้งใจจะถนอม
 
 
 
เจ้าของเรือนร่างขาวพักหายใจเข้าลึกๆตั้งสติ ก่อนจะก้มอ่านต่อ
 
 
 
ข้อความส่วนกลางของจดหมายกล่าวถึงคำขอโทษ บอกขอโทษย้ำๆในสิ่งที่ทำและยินดีรับผิดชอบทุกอย่างหากเขาต้องการ ทั้งด้านการรักษาบาดแผลที่เกิดจากแรงเสียดสีในคืนนั้น และยินดีชดใช้หากต้องการเรียกค่าเสียหายจากคำพูดดูถูกที่ได้กล่าวออกไปในค่ำคืนแสนเร่าร้อน
 
 
นอกจากนั้นแล้วในส่วนท้ายของจดหมายยังบอกถึงเจ้าของตาสองสีที่มานั่งรอที่เดิมทุกวัน เพียงอยากเห็นหน้าและขอโอกาสให้ได้พูดคุยกันอีกสักครั้ง เจ้าตัวบอกต่อว่าเสียใจจริงๆที่วันนั้นไปดักรอและเผลอทำให้ตกใจจนอารมณ์เสียไม่ทันได้พูดคุยให้เรื่องราวมันไปได้ไกลกว่านี้
 
 
 
ฮาเปอร์เผลอยิ้มเมื่ออ่านถึงตอนท้ายสุดของจดหมายที่เขียนด้วยลายมือล้วนๆ
 
 
 
‘ขอโอกาสให้ผมอีกได้มั้ยครับ? จะรอที่เดิมแค่เพียงคุณติดต่อมา นี่เบอร์โทรศัพท์ผม… อยากเจอคุณฮาเปอร์อีกนะครับ’
 
 
รู้ตัวอีกที รายชื่อในโทรศัพท์ก็มีตัวเอสเพิ่มมาอีกตัว
 
 
 
 
 
🦄
 
 
 
 
 
แม้อาทิตย์ของการพักผ่อนจะหมดไปแต่เจ้าของกิจการส่งออกก็ยังใช้เวลามาเฝ้ารอเจอใครบางคนในที่เดิมๆจนกลายเป็นสมาชิกของคลับไปแล้วเรียบร้อย แม้รู้ว่าโอกาสที่ได้เจอจะร่อยหรอกว่ากำไรของเดือนที่แล้วแต่เขาก็ยังพยายาม ในเมื่อตอนไม่ได้เจอ มันเกิดความรู้สึกแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก
 
 
ความรู้สึกที่คงเรียกได้ว่าโหยหา
 
 
แต่แมกซ์ไม่เคยรู้ตัวเลยสักนิด
 
 
 
 
โต๊ะมุมเดิม ร้านเดิม ถูกจับจองเหมือนอย่างเคย แต่ไม่ว่าจะนั่งรอนานเพียงใดก็ไร้วี่แววของคนที่อยากจะเห็นหน้า อยากขอโอกาสให้ได้บอกขอโทษอีกสักครั้ง
 
 ผู้หญิงผมบลอนด์มองคนเดิมเดินมาหาในตอนที่โชว์จบลง เธอไม่ได้ต้องการทิปหรืองานพิเศษที่ได้เงินดี แต่เธอมาเตือนชายหนุ่มว่าเลิกรอใครอีกคนได้แล้ว ถึงจะผ่านไปสองอาทิตย์แต่ฮาเปอร์ก็ยังไม่มาทำงานอยู่ดี ไม่มีใครรู้สาเหตุและไม่มีใครติดต่อเด็กหนุ่มได้เลย
 
 
 
นั่นคือสิ่งที่นีน่าจงจงพูดออกไปเพื่อให้ผู้ชายคนนี้กลับไปเสียที
 
 
 
แต่ความจริงคือเด็กหนุ่มที่ซ่อนตัวอยู่หลังร้าน เลือกจะไม่ขึ้นโชว์เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ ทำเพียงงานเล็กๆน้อยหรือกระทั่งเป็นบาร์เทนเดอร์ในมุมเคาท์เตอร์บาร์ที่จากโต๊ะตัวนั้นมองมา คงไม่มีทางเห็นได้ชัด
 
 
แมกซ์ถอนหายใจอย่างคนพ่ายแพ้อีกครั้ง และอีกครั้งเมื่อคิดได้ว่าความหวังในคืนนี้คงหมดลงแล้ว บางทีเขาควรให้โอกาสเด็กนั่นมากกว่ามานั่งเฝ้าเช่นนี้ เผื่อสักวันหนึ่งทรายจะโดนน้ำเซาะเหมือนใจเด็กหนุ่มที่คงยอมอ่อนลงให้เขาสักที
 
 
 
“โชคดีนะคะ คุณเชอร์เซอร์”
 
 
 
ฮาเปอร์ที่มองมาจากหลังบาร์เห็นชายหนุ่มใจร้ายคนนั้นเดินออกไปด้วยท่าทางเหมือนหมาตัวใหญ่ๆหูตกอย่างหงอยเหงา มันทำให้เรื่องราวน่าสนุกมากขึ้นเมื่อคิดได้ว่าอีกนานแค่ไหนที่ผู้ชายคนนั้นจะยอมมานั่งรออย่างไร้ความหวัง อีกนานแค่ไหนจนกว่าความอดทนของใครคนนั้นจะสิ้นสุดลง และอีกนานเท่าไรที่ความใจแข็งของเขาจะลดลงยอมออกไปคุยด้วยสักที
 
 
 
“มาดูกันว่าหมอนั่นจะทนได้นานแค่ไหน”
 
 
 
นีน่าส่ายหัวให้กับความดื้อของคนที่เธอเอ็นดู แต่อย่างน้อยความสนุกสนานในแววตาของเด็กหนุ่มก็ทำให้เธอรู้สึกดีกว่าใบหน้าซีดที่สะดุ้งตื่นกลางดึกเพราะฝันร้าย แต่สิ่งหนึ่งที่เธอมั่นใจในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แม้จะไม่มากเท่าไรนัก แต่เธอก็มั่นใจว่ามันค่อนข้างคล้ายคลึงกับความสัมพันธ์ที่เธอเคยมีสมัยเรียน
 
 
และเธอดูออกว่าเจ้าของดวงตาสองสี คงจะชอบน้องชายเธอเข้าเสียแล้ว
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
– เอามาเสิร์ฟแล้วววว คืออยากบอกว่าเรื่องนี้มาเร็วมากกกกก เร็วที่สุดเท่าที่เคยแต่งฟิคมาหลายๆปี55555 ขอบคุณเธอที่คอยทวงอยู่บ่อยๆนะ55555
 
 
– ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ทั้งหลงมาและตั้งใจเข้ามา ขอบคุณนะคะ <3

Advertisements

[Baseball Player] Adulterer 5/?

Adulterer – Chapter.5
 
Max Scherzer/Bryce Harper
 
 
By.Lizxeh
 
 
 
 
 
🌦️
 
 
 
 
 
โต๊ะเดิม มุมเดิมเหมือนที่เคยมาครั้งแรกกับกลุ่มเพื่อนในวันนั้น เพียงแต่วันนี้มีแค่ชายหนุ่มสองคนนั่งคุยกันถึงเรื่องที่ใครอีกคนทำผิดพลาดไปเมื่อหลายวันก่อน
 
 
เจสันหัวเราะในตอนที่รู้ว่าเพื่อนสนิทมาที่นี่คนเดียวและมีสัมพันธ์กับใครบางคนในที่นี้ แถมยังกลุ้มใจเพราะเผลอทำสิ่งไม่ดีลงไป ซึ่งกับคนที่รู้จักกันมานานเจ้าตัวไม่แปลกใจเท่าไรที่เพื่อนคนนี้จะนอกใจภรรยามาหาของกินเล่นนอกบ้าน
 
 
ไม่ได้อยากให้เพื่อนทำตัวไม่ดีหาเศษหาเลยกินนอกบ้าน แต่กับคนที่ภรรยางานยุ่งแทบไม่มีเวลาให้ เจสันก็พอเห็นใจและแนะนำว่าหากอยากประคองชีวิตคู่ให้ไปรอด ก็อย่าจริงจังกับขนมข้างนอกมากกว่าจานหลักในบ้าน
 
 
 
“ว่าแต่คนไหน บอกได้มั้ยวะ”
 
 
 
แมกซ์ส่ายหน้าเมื่อไม่อยากบอกความลับออกไป มันทั้งอายและเสียหน้านิดหน่อยหากพูดไปว่าคนที่ทำให้กลุ้มใจและกังวลคือเด็กหนุ่มตัวหอมในคืนนั้น
 
 
 
“รู้แค่ว่าเป็นคนที่ดึงดูดสำหรับฉันก็พอ”
 
 
 
เจสันหัวเราะอีกรอบก่อนสั่งเครื่องดื่มพร้อมสาวสวยคนสนิทที่เรียกมาเคียงข้าง หญิงสาวยิ้มแล้วเริ่มจากการชงเครื่องดื่มให้ลูกค้าประจำ พอมองชัดๆก็เห็นว่าเธอเป็นคนเดียวกันที่เคยเรียกเด็กหนุ่มมาให้เมื่อวันก่อน ความเป็นห่วงจึงเผลอเอ่ยปากถามไปและได้คำตอบอย่างไม่ชัดเจนว่าใครคนนั้นจะเข้ามาในนี้หรือไม่
 
 
 
เสียงเพลงดังขึ้นเสียงปรบมือ ไม่มีประกาศบอกว่าเป็นการโชว์ของใคร แต่เพียงแค่ไฟสาดส่องก็ทำให้ลูกค้าหลายคนส่งเสียงด้วยความดีใจ
 
 
 
มันเป็นโชว์คู่ของชายหญิง
 
 
 
เด็กหนุ่มที่แมกซ์ถามหาเต้นเคียงคู่กับหญิงสาวผมบลอนด์ไม่คุ้นหน้า แต่คุ้นตาสำหรับเจสันที่เคยใช้บริการมาแล้วแทบทุกคน ดนตรียั่วยวนใจดังขึ้นในตอนแรกให้คนด้านบนได้โยกย้ายอย่างหยอกเย้าเรียกอารมณ์คนดูให้พุ่งสูงและคิดลึกมากยิ่งขึ้น
 
 
ท่วงท่าลีลาที่ยั่วเย้ากันไปมาเรียกทิปจากลูกค้ากระเป๋าหนักหน้าเวทีได้ดี บางคนชื่นชอบการแสดงของทั้งคู่ บางคนชอบแค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งและจินตนาการถึงตัวเองไปแทนที่อีกฝ่าย แต่จังหวะเพลงก็เปลี่ยนไป จากเชื่องช้ายั่วเย้ากลายเป็นเพลงเร็วเร่าร้อน เนื้อหาชวนให้ร่วมกิจกรรมบนเตียงและท่าทางของคนด้านบนก็แสดงออกตามนั้น
 
 
แมกซ์มองเด็กหนุ่มที่ทำท่าคล้ายกำลังมีอะไรกับหญิงสาวที่ย่อตัวแอ่นช่วงล่างให้เข้ามาใกล้ส่วนล่างของอีกคน จังหวะรัวของดนตรีและเอวที่ขยับทำให้มันออกมาเป็นท่าน่าอายจนหลายคนกรีดร้องด้วยความเขิน แต่บางคนก็ยิ่งชอบใจ ส่งเสียงแสดงออกว่าต้องการอีก
 
 
เสื้อผ้าเริ่มหลุดออกจากกายทีละชิ้นจนเหลือเพียงบ็อกเซอร์สีดำ อวดโชว์กล้ามเนื้อแข็งแรงจากการออกกำลังกาย ทั้งกล้ามแขน กล้ามท้องและกล้ามอกที่สาวๆอยากสัมผัสแทบขาดใจ ฝ่ายหญิงเหลือเพียงชุดชั้นในบางๆพอให้เป็นอาหารสายตาได้อย่างวับแวมเพื่อเรียกทิปให้มากขึ้น
 
 
 
เจสันมองตามสายตาเพื่อนไปในตอนที่ละสายตาออกจากหญิงสาวในอ้อมแขน ตรงไปยังบนเวทีที่มีชายหญิงหลายคู่ทำการแสดงอย่างยั่วเย้าเรียกอารมณ์คนทั้งร้าน
 
 
 
แต่สายตาแมกซ์ไม่ได้อยู่ที่หญิงสาว
 
 
 
ในตอนที่คู่โชว์เดินแยกจากกันเพื่อรับทิป เจสันมองเพื่อนที่หันมองตามเด็กหนุ่มอย่างไม่รู้ตัว เท่านั้นเขาก็รู้แล้วว่าคนที่เพื่อนติดใจคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเด็กคนนั้น เพียงแต่ที่ไม่รู้คือคนที่ทำให้เพื่อนสนิทคนนี้กลุ้มใจจะใช่เด็กหนุ่มคนนี้หรือเปล่า
 
 
 
.
 
 
 
ฮาเปอร์เดินวนหลายโต๊ะในร้านเพื่อรับทิปตามเสียงเรียก จนถึงโต๊ะมุมที่ชายหนุ่มผมยาวนั่งกอดสาวสวยที่คุ้นเคยกันจึงทักทายพอเป็นพิธีเพื่อไม่ให้เสียมารยาท
 
 
 
แต่ในตอนที่หันมองมาเจอใครอีกคนก็ทำให้ลมหายใจสะดุด
 
 
 
ผู้ชายคนเดิมที่ไม่อยากจำกำลังยัดเงินทิปหลายใบลงสู่ขอบชั้นในอย่างอ่อนโยน ผิดกับคืนนั้นที่ร้ายทั้งกายและใจ สายตาที่มองมามันอะไรที่คาดเดาไม่ถูก มันทั้งอ่อนโยน ทั้งเศร้าและเหมือนรู้สึกผิด?
 
 
 
แต่คนแบบนั้นน่ะเหรอจะรู้สึกผิดเป็น?
 
 
 
สป็อตไลท์ฉายต่อไปยังโต๊ะอื่นเมื่อเด็กหนุ่มเริ่มเดินออกไปตามเสียงเรียกจนวนครอบทุกโต๊ะในร้านและขึ้นไปแสดงอีกเพียงเล็กน้อยก่อนจบโชว์ด้วยการที่ทั้งคู่ชายหญิงจูบกันเบาๆแทนคำขอบคุณให้คนดู
 
 
เสียงปรบมือและกรีดร้องอย่างยินดีดังไปทั่วร้าน พร้อมด้วยเสียงประกาศจากสาวสวยผู้ทำหน้าที่พิธีกรในคืนนี้กล่าวถึงการแสดงชุดต่อไป
 
 
 
โดยที่ทั้งร้านมีเพียงคนเดียวที่ไม่สุขใจเหมือนคนอื่น
 
 
 
 
 
🌦️
 
 
 
 
 
ฮาเปอร์เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมกลับเมื่องานในวันนี้จบลง ทิปที่มากพอจะให้นอนเฉยๆอยู่สักสัปดาห์ทำให้เขาไม่รับงานสัมพันธ์ข้ามคืนที่ผู้คนเสนอมา ไม่ใช่เพราะเล่นตัวหรือเลือกมากแต่นานแล้วที่เขาไม่ได้หยุดพักยาวๆให้เวลาว่างกับตัวเอง ดังนั้นอาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์นับตั้งแต่คืนนี้คิวเขาจะถูกลบออกจากกระดานของทางร้านเพื่อให้ได้ใช้เวลาไปกับเรื่องอื่นบ้างนอกจากการแสดงที่วาบหวิว
 
 
 
“กลับก่อนนะพี่ซินดี้”
 
 
 
สาวผมบลอนด์พยักหน้าแทนคำพูดเมื่อกำลังกินขนมของบรรดาหนุ่มๆที่มาชื่นชอบหวังพิชิตใจเธอ ฮาเปอร์มองแล้วหัวเราะเมื่อได้เห็นพี่สาวสุดเซ็กซี่งับขนมเข้าปากอย่างคนหิวกระหาย แต่อีกฝ่ายไม่ถือสาแล้วบอกมาให้เขากลับบ้านดีๆ
 
 
อากาศข้างนอกหนาวกว่าในร้านเล็กน้อย เสื้อยืดบางๆจึงถูกทับด้วยแจ็คเก็ตหนาอีกทีเพื่อปกป้องร่างกายจากความเย็นของลมฝนที่พัดผ่านมา ไฟของร้านรวงด้านข้างถูกปิดหมดแล้วเมื่อเลยเวลาจวนจะเข้าวันใหม่แต่เงาใครบางคนตรงมุมมืดทางผ่านหลังร้านก็ทำให้สองขาชะงัก
 
 
เพราะความมืดที่ส่องไม่ถึงทำให้เห็นใบหน้าคนคนนั้นไม่ชัดเท่าไรนัก ความกลัวเริ่มเกาะกุมในใจตอนที่คิดถึงเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งที่ถูกแฟนเก่าดักรุมทำร้าย แต่อีกใจก็บอกให้เดินต่อไปเพราะนี่คือทางออกเดียวที่มีและเป็นจุดที่เรียกแท็กซี่ได้ง่ายที่สุด
ความประหม่าที่มีทำให้จังหวะการก้าวเดินเร็วขึ้นกว่าปกติจนเลยผ่านชายคนนั้นไป
 
 
 
แต่แรงจับที่ข้อมือก็ทำให้ร่างเด็กหนุ่มสะดุ้งสุดตัว
 
 
 
“ผมเอง”
 
 
เสียงคุ้นเคยทำให้ยอมหันมองแต่ก็ยังไม่ชัดจนคนในมุมมืดนั้นเดินออกมา
 
 
“คุณ!”
 
 
ฮาเปอร์สะบัดมือออกแทบจะทันทีที่รู้ว่าคนที่มาดักรอเขาคือผู้ชายต่ำทรามคนนั้น
 
 
“เดี๋ยวก่อน..ผมไม่ได้มาร้าย แค่….แค่อยากขอโทษ”
 
 
 
สายตาน่าสงสารทำให้ต้องถอนหายใจออกมาอย่างยอมแพ้ ถึงอย่างนั้นฮาเปอร์ก็ยังมองใครอีกคนด้วยสายตาไม่ไว้ใจเพราะจำสิ่งที่โดนกระทำในคืนนั้นได้ดี
 
 
 
🌦️
 
 
 
แต่ผู้ชายคนนี้ก็วิงวอนจนมาจบลงที่ร้านอาหารโต้รุ่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัก
 
 
 
“คุณมีอะไรก็รีบๆพูดมา ผมจะกลับไปนอน”
 
 
“คุณหายไปหลายวัน ผมเลยอยากมาหา..แค่อยากเจอ”
 
 
“เจอแล้วนี่ ก็รีบกลับไปซะสิ”
 
 
 
รอยยิ้มของผู้ชายคนนั้นหายไปเมื่อจบประโยคจากเขา ฮาเปอร์ไม่อยากพูดคุย ไม่อยากต้องอยู่ใกล้คนที่เคยทำร้ายตัวเองมาก่อน แค่คำขอโทษมันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ทำ
 
 
 
แมกซ์มองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างคนพ่ายแพ้ เขารู้ว่าตัวเองทำผิดและรู้ว่าคงยากจะให้อภัย แต่หลายวันที่เข้ามาหาในคลับแล้วไม่เคยพบเจอเด็กหนุ่มจนได้คำตอบว่าลาป่วยหลายวันเพราะไม่เคยโดนกระทำมาก่อน ทำให้ความรู้สึกผิดมีเพิ่มมากขึ้นจนหนักอึ้งอยู่ในอกและคิดว่าต้องขอโทษออกไปให้ได้
 
 
และในที่สุดวันนี้เขาก็มาเจอ เพียงแต่สายตาที่มองมาของคนตรงหน้ามันต่างจากครั้งก่อนที่เคยเจอ มันปะปนไปด้วยหลายสิ่งหลายอย่าง ทั้งรังเกียจ หวาดกลัวและระแวง ยังไม่รวมไปถึงการสะดุ้งตัวในยามที่โดนสัมผัส มันทำให้ตอกย้ำว่าสิ่งที่เขาได้ทำลงไปนั้นเลวร้ายแค่ไหน
 
 
 
“ผมไม่รู้..ว่าคุณไม่เคยทำ….แบบในคืนนั้น”
 
 
ความเงียบและสายตาที่เมินออกไปนอกหน้าต่างร้านอาหารทำให้แมกซ์ยิ่งรู้สึกแย่ แต่เขาจำเป็นต้องเอ่ยต่อไปให้หมด
 
 
 
“ขอโทษที่ดูถูกคุณ ขอโทษที่ทำไม่ดี…รุนแรงจนคุณต้องเจ็บตัว”
 
 
“…”
 
 
“ขอโทษที่ผม—”
 
 
“พอสักที! ผมไม่อยากฟัง!”
 
 
 
เสียงขัดประโยคจากเด็กหนุ่มดังชัดให้หลายคนที่นั่งอยู่โต๊ะใกล้ๆต้องหันมอง แต่คนโดนมองไม่ได้มีความรู้สึกเขินอายหรือใดๆนอกจากความโกรธที่มี
 
 
ผู้ชายคนนี้มาหาเขาหลายวันก่อนจนมีสัมพันธ์กัน แต่ระหว่างคืนนั้นมันเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่น่าจดจำ ทั้งการกระทำที่รุนแรงและคำพูดที่น่าเกลียด
 
 
หลายวันต่อมาเขาที่เพิ่งหายจากอาการป่วยเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอจากการนอนฝันร้ายถึงเรื่องในอดีต ทำให้เพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วัน และผู้ชายคนนี้ที่ทำให้ฝันแย่ๆนั่นกลับมาหลังจากหายไปนานก็กลับมานั่งขอโทษด้วยสีหน้าท่าทางน่าสงสาร
 
 
 
แต่วันนี้เขาคงต้องขอเป็นคนใจร้าย
 
 
 
ไม่ว่าจะกี่คำขอโทษที่ออกจากปากมาไม่ได้ทำให้ความรู้สึกดีๆก่อเกิดขึ้นเลย กลับกันมันยิ่งแย่เมื่อสิ่งเดียวที่ผู้ชายคนนี้ทำได้คือการนั่งทำหน้าน่าสงสารแล้วเอ่ยคำขอความเมตตาจากเขา
 
 
 
แล้วทีคืนนั้นตอนที่เขาขอร้อง ทำไมไม่หยุด?
 
 
 
“กองคำขอโทษของคุณไว้ตรงนั้น ผมไม่ต้องการ!”
 
 
 
ความโมโหทำให้เด็กหนุ่มเดินออกไปทั้งที่ยังไม่ได้แตะต้องอาหารที่สั่งมา แมกซ์มองตามจนเด็กหนุ่มคนนั้นขึ้นแท็กซี่หายไปแล้วได้แต่คิดในใจว่าทุกอย่างมันกำลังแย่ลงทั้งที่เขาพยายามแก้ไขให้มันดี
 
 
เขาลงมือทานอาหารทั้งสองจานด้วยความรู้สึกผิดและไม่เข้าใจว่าเหตุใดเด็กหนุ่มถึงได้โมโหมากและยากเย็นที่จะยอมคืนดี
 
 
 
โดยที่แมกซ์ไม่ได้สังเกตตัวเองเลยสักนิด ว่าทำไมเขาต้องใส่ใจเด็กคนนั้นมากถึงเพียงนี้
 
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
– โอ๊ยยยยฟิคเรื่องนี้มันมาแบบวันเว้นวันไม่ให้คนแต่งได้พักเลยจริงๆ555555 แถมเนื้อเรื่องก็แปลกๆอยู่นา… ต้องบอกเลยว่าฮาเปอร์ลูกรักเรามีความลับบางอย่างซ่อนไว้ไม่บอกใครนอกจากนีน่า อยากรู้ให้ไปถามนีน่าเอานะอิอิ
 
 
– ไปละ อิอิ วันนี้ไม่บ่นเยอะ ส่วนเรื่องคุณอากับน้องเครเดนซ์คงขอดองยาวๆไปก่อน หมดไฟแงงงงง ใครมีโมเม้นโยนาให้หน่อยจะได้มีกำลังใจไปแต่งต่อแงงง คิดถึงน้องซีเลียเหมือนกันนนน
 
 
 
💚

[Baseball Player] Adulterer 4/?

Adulterer – Chapter.4
 
Max Scherzer/Bryce Harper
 
 
By.Lizxeh
 
 
 
 
 
🌟
 
 
 
 
 
เสียงเรียกเข้าดังไปทั่วห้องปลุกคนที่นอนอยู่ให้ลืมตามองหาที่มาของเสียง ปลายสายกล่าวเพียงเวลาที่เช่าไว้หมดแล้ว ทำให้คนงัวเงียต้องมองไปทั่วเพื่อหานาฬิกาและพบว่ามันเลยมื้อเช้ามาเกือบสองชั่วโมงแล้ว
 
 
เขามองไปทั่วอย่างงัวเงีย อ้อมแขนตวัดไปด้านข้างด้วยหวังว่าใครอีกคนจะยังนอนอยู่ แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่าและหนาวเย็นที่บอกว่าใครอีกคนลุกหายไปนานแล้ว
 
 
ความสว่างจากหลอดไฟเป็นอีกหนึ่งหลักฐานยืนยันว่าเขานอนคนเดียวจนเช้า แต่รอยแดงบนเตียงสีขาวก็ทำให้เกิดความสงสัย มั่นใจว่าเมื่อคืนไม่ได้นำเครื่องดื่มเข้ามา หรือกระทั่งสารหล่อลื่นเหลวก็ไม่ได้มีสีแดงอย่างที่เปื้อนพื้นเตียงอยู่ตรงนี้
ดังนั้นมันคงเป็นไปได้แค่อย่างเดียว ในเมื่อเขาไม่ได้บาดเจ็บ ไม่มีร่องรอยของเลือดที่ไหลออกจากร่างกาย
 
 
 
คงเป็นของเด็กหนุ่มคนนั้น
 
 
 
.
 
 
 
แมกซ์มองหาคนที่น่าจะรู้จักเด็กหนุ่ม จนเจอหญิงสาวผมบลอนด์ที่เขาจำได้ว่ามาพร้อมเด็กหนุ่มเมื่อคืนจึงเข้าไปทักทายและเอ่ยถามถึงคนที่เคยนอนกอดกันเมื่อคืน
 
 
 
“ขอโทษนะครับ ผมฝากนี่ให้เด็กคนนั้นด้วย”
 
 
เงินสดจำนวนหนึ่งถูกยัดใส่มือเล็กของหญิงสาว สีหน้างุนงงของเธอทำให้แมกซ์ต้องอธิบายถึงเหตุผล
 
 
“คือเมื่อคืน..ผมไม่ได้ให้เงินเขา ฝากให้ฮาเปอร์ด้วยนะครับ”
 
 
 
สายตาชายหญิงหลายคนจับจ้องชายเจ้าของเงินที่รีบพูดแล้วรีบเดินออกไปจากร้าน ก่อนเสียงซุบซิบจะดังขึ้นว่าเหตุใดเขาถึงเดินออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่น่าจะเป็นฝ่ายเจ็บตัวจากกิจกรรมเมื่อคืน
 
 
 
.
 
 
 
แมกซ์แวะซื้ออาหารเช้าข้างทานแทนการกลับไปทำ เพราะร่างกายยังเต็มร้อยจากสิ่งที่ผ่านมาเมื่อคืน เขาไม่ได้มีเซ็กมาสักพักแล้วจากเวลาไม่ตรงกันของทั้งเขาและภรรยา มีเพียงช่วยเหลือตัวเองในตอนเช้าจากความต้องการที่เป็นธรรมดาของผู้ชายหลายๆคน
 
 
แต่กับเมื่อคืนถือเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยได้รับมา เซ็กจากเด็กหนุ่มช่วยเติมเต็มความต้องการทั้งทางกายและใจให้เขา มันยอดเยี่ยมจนลืมความผิดชอบชั่วดีที่มีในใจ
 
 
 
ลืมไปด้วยซ้ำว่าแต่งงานแล้ว
 
 
 
เสียงรอสายถูกตัดไปในตอนที่ใครอีกคนตอบรับ แมกซ์ยิ้มชื่นใจเมื่อได้ยินเสียงภรรยาที่อยู่ห่างไกลตอบกลับเขาด้วยคำพูดหวานๆ มันเหมือนน้ำเย็นราดรดลงบนหัวใจที่ห่อเหี่ยวแห้งแล้งให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
 
 
 
“ผมคิดถึงคุณจังเลยที่รัก”
 
 
 
เสียงหวานตอบกลับด้วยสิ่งเดียวกัน และบอกเล่าเรื่องราวจากสิ่งที่เจอให้สามีได้รับรู้ แมกซ์ยิ้มและพูดคุยต่อไปเรื่อยขณะเดินทางกลับบ้าน หลายเรื่องราวจากปากเธอทำให้เขามีความสุขจนลืมเลือนสิ่งที่ทำไป ลืมไปสนิทถึงเด็กหนุ่มที่มีสัมพันธ์เร่าร้อนด้วยเมื่อคืน
 
 
 
 
🌟
 
 
 
 
นีน่ากลับเข้ามาพร้อมอาหารสองที่ทั้งของเธอและเจ้าของห้องที่นอนซมเพราะพิษไข้ อุปกรณ์ต่างๆถูกเตรียมอย่างดีเพื่อใช้บรรเทาพิษไข้ให้เด็กหนุ่ม
 
 
ความเย็นจากผืนผ้าชุบน้ำทำให้เด็กหนุ่มสะดุ้งตื่นขึ้นมองหน้าหญิงสาวที่คิ้วขมวดกังวลกับอาการเจ็บป่วยของเขาราวกับหากเป็นไปได้เธอคงยอมเป็นฝ่ายเจ็บแทน
 
 
 
“ทำไมนายป่วยแบบนี้ ปกติกลับจาก..แบบนั้นก็ไม่เคยป่วยนี่”
 
 
คนป่วยถอนหายใจก่อนบอกความจริงที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้อีกคนรับรู้ ความจริงที่ว่าเขาไม่ได้เป็นฝ่ายมอบความสุขให้คนอื่นเหมือนอย่างที่เคยเป็นมาตลอด แต่กลับกลายเป็นฝ่ายนอนครางใต้ร่างของใครอีกคนที่พูดจาร้ายกาจและดูถูกตลอดทั้งคืน
 
 
 
“แล้วทำไมนายยอม! เขาไม่รู้เหรอไงว่านาย..ไม่เคยรับ”
 
 
ใบหน้ายุ่งส่ายไปมาแล้วตอบคำถามให้หญิงสาวได้รับรู้
 
 
“ไม่…เขาเอาแต่พูดดูถูกว่าผม..ผ่านคนมาเยอะ พูดย้ำว่าแค่สำออยโก่งค่าตัว ผู้ชายคนนั้น…”
 
 
 
นีน่าอดไม่ได้จะกอดอีกคนเพื่อปลอบโยน ไม่มีใครรู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ผ่านอะไรมาบ้าง ความยากลำบากทั้งกายใจที่ได้เผชิญมาก่อนจะก้าวขึ้นมาสู่ชีวิตสุขสบายเช่นนี้ ไม่มีใครสนใจใยดีนอกจากเธอที่บังเอิญผ่านไปพบเจอและได้ทำความรู้จักกับเด็กหนุ่มสภาพซอมซ่อข้างตรอก หลบหนีจากเหล่าชายฉกรรจ์ลูกจ้างร้านอาหารที่ตนเองไปขโมยมาเพื่อประทังชีวิตให้รอดไปวันๆ
 
 
 
“ฉันจะดูแลนายเองนะ อะ..คนนั้นฝากเงินมาให้นายด้วย”
 
 
มือเล็กหยิบยื่นก้อนเงินจำนวนหนึ่งให้คนในอ้อมกอด ถึงจะไม่ชอบใจเจ้าของเงินแต่ก็ดีกว่าถ้าหากเด็กหนุ่มรับไว้แล้วเอามันไปรักษาตัวเองถึงบาดแผลที่ใครคนนั้นฝากไว้
 
 
“นายควรไปหาหมอ..หรือให้ฉันเรียกให้ดีมั้ย?”
 
 
 
ฮาเปอร์พยักหน้า ในตอนนี้เขาไม่อยากออกไปเจอใครหน้าไหนทั้งนั้น ความเจ็บจากช่วงล่างทำให้ขยับตัวไม่สะดวก แค่จะลุกออกจากเตียงยังลำบาก จะให้ปาหมอที่คลินิกคงเป็นไปไม่ได้
 
 
คำพูดตอกย้ำและใบหน้าของใครอีกคนยังอยู่ในห้วงความคิด ทั้งดวงตาที่จ้องมองมาอย่างไร้เกียรติ คำพูดที่ถากถางไร้การถนอมน้ำใจ กล่าวหาว่าเขาง่าย โกหก และโก่งราคา ทั้งหมดฝังลงในหัวอย่างละออกไม่ได้
เพราะมันไปตอกย้ำบาดแผลในใจที่เคยมีเมื่อสมัยเด็ก
 
 
 
บาดแผลที่เกิดจากคำพูดของครอบครัวอุปถัมภ์ ครั้งหนึ่งตอนสมัยยังเด็ก พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากฝีมือของคู่แข่งทางการค้า ทำให้ชีวิตที่กำลังจะดีของเขาพังทลายลงไม่เป็นท่า เมื่อไร้ครอบครัวก็ต้องถูกส่งไปสถานกำพร้ารอหาบ้านที่เหมาะสม
 
 
และไม่นานเขาก็ได้ชีวิตใหม่ แรกๆอะไรก็ดีไปหมดทุกอย่าง จนนานวันเข้าอิสระที่มีเริ่มหดหาย จากเด็กชายที่สดใสกลับถูกกดดันและด่าทอใส่ในเรื่องที่เขาไม่ยอมทำ โดนดูถูกและทวงถามหาบุญคุณที่ถูกรับมาเลี้ยงทำให้ไม่ต้องไปอดอยากแออัดอยู่ร่วมกับเด็กคนอื่นๆที่บ้านกำพร้าซอมซ่อแห่งนั้น
 
 
 
แต่เมื่อปฏิเสธออกไปทุกอย่างยิ่งแย่ลง
 
 
 
เขาต้องออกจากโรงเรียนเพื่อทำงานที่บ้าน โดนด่าทอและกลั่นแกล้งสารพัดเพื่อให้ทนไม่ไหวและรับงานที่บังคับให้ทำ แต่เขาไม่ยอม ร่างกายจึงมีบาดแผลนับไม่ถ้วนให้แม่บ้านต้องคอยดูแลทายาให้ทุกวัน หากวันไหนโชคดีคงโดนแค่ฝ่ามือ แต่หากโชคร้ายเรื่องราวบานปลายมักจบที่เลือดตกยางออกให้ต้องหนีออกไปนอนที่อื่น
 
 
 
“เปอร์…ฮาเปอร์?”
 
 
“หืม?”
 
 
นีน่าถอนหายใจเมื่อพอจะคาดเดาได้ว่าอะไรทำให้คนที่เธอห่วงใยเหม่อลอยเช่นนี้
 
 
“คิดถึงเรื่องนั้นอีกแล้วใช่มั้ย? พอเลยนะ มากินซุปนี่ดีกว่าแล้วจะได้กินยาไง”
 
 
 
ฮาเปอร์พยักหน้าแล้วยอมทำตามที่อีกฝ่ายบอก ประโยคชวนคุยทำให้ลืมเรื่องราวที่วิ่งเล่นอยู่ในหัวไปจนหมด หลงเหลือแต่เพียงเสียงหัวเราะสดใสของคนป่วยละคนคอยดูแล
 
 
 
 
 
🌟
 
 
 
 
 
แมกซ์กำลังกังวล หลังจากเมื่อเช้าที่ได้พูดคุยกับภรรยาจนลืมเรื่องที่ได้ทำลงไปเมื่อคืน แต่ตอนนี้มันกลับเข้ามาให้คิดทบทวนอีกครั้ง ว่าทำไมคนที่ผ่านมือใครมาเยอะแยะแบบนั้นถึงได้ทิ้งรอยแดงของเลือดไว้บนเตียงที่ร่วมรักกันเมื่อคืน แต่ยิ่งคิดเท่าไรก็เจอคำตอบที่สวนทางกันทั้งสิ้น
 
 
 
“โธ่เว้ย แล้วทำไมจะต้องกังวลเรื่องนั้นด้วยวะ”
 
 
ชื่อใครบางคนปรากฏขึ้นมาเป็นคำตอบในหัวสมองให้ต้องกดโทรหาทั้งที่ไม่อยากบอกเล่าเรื่องราวที่ผ่านมา แต่บางครั้งสองคน สองสมองคงช่วยกันหาคำตอบได้ง่ายกว่า
 
 
 
“เจสัน นายจะไปคลับอีกเมื่อไร?”
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
– มาแล้วววว ตอนที่สี่จากทั้งหมดกี่ตอนไม่รู้5555 มีใครนอกจากเราและเซนนิอ่านมั้ยเนี่ย5555 อยากบอกว่าตอนนี้มาแบบหัวมึนๆตื้อๆคิดไรไม่ออกทั้งสิ้น เพราะนังอ้อมมันตีมอนให้ฟังอยู่ใกล้ๆเลยออกมาเป็นแบบนี้แงงงง55555555555555555 หากผิดหวังก็ขออภัยค่ะ
 
– สงสารฮาเปอร์จังแงงงง แต่ในชีวิตจริงดันไปต่อยเขา *555555555555555* (คลิปประกอบ–> 🌟)
 
– ติชม แนะนำได้นะคะ จุ๊บบบบ <3

[Baseball Player] Adulterer 3/?

Adulterer – Chapter.3
 
Max Scherzer/Bryce Harper
 
 
By.Lizxeh
 
Note : เราแต่งฉากอย่างว่าไม่เป็น แง😭
 
 
 
 
 
🍆
 
 
 
 
 
แผ่นหลังถูกดันชิดประตูทันทีที่เข้ามา ลิ้นร้อนที่ถูกแลกเปลี่ยนกันในปากกำลังสู้อย่างไม่มีใครยอมใคร มือซนของฝ่ายรุกเร้ากอดเอวอีกคนเข้ามาใกล้จนชิดมากพอจะสัมผัสได้ถึงความแข็งขืนที่มีแล้วเลื่อนเลยไปยังสะโพกกลมที่ยั่วยวนเหลือเกิน
 
 
ฮาเปอร์ละออกอีกครั้งอย่างคนยอมแพ้ หายใจเข้าด้วยความขาดอากาศ เขาไม่เคยเจอจูบที่เร่าร้อนมากถึงเพียงนี้มาก่อน ที่ผ่านมาแม้จะเคยร่วมเตียงทั้งกับหญิงชายแต่ไม่มีใครเลยที่ช่วงชิงลมหายใจเขาไปได้จนต้องละออก นอกจากผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่เผลอสบประมาทไปว่าไก่อ่อนไม่เป็นงาน แต่ถึงจะเร่าร้อนแค่ไหน คืนนี้ฝ่ายที่โดนกินต้องไม่ใช่เขา
 
 
 
เชิ้ตสีเทาและยีนส์ถูกดึงออกแสดงให้เห็นถึงชั้นในที่เปียกเป็นวง ฮาเปอร์ฉีกยิ้มอีกครั้งตอนจ้องมองหน้าอีกคน เขาย่อตัวลงจูบมันเบาๆเรียกเสียงครางออกจากปากของคนยืนเกร็ง
 
 
ความแข็งขืนตรงหน้าทำให้ยิ่งอยากแกล้ง ลิ้นร้อนลากเลียไปทั่วส่วนนั้นโดยมีชั้นในคั้น แมกซ์แทบสะดุ้งตอนฝ่ายนั้นลากไล้ผ่านตรงจุดกระตุ้นอารมณ์ ในตอนนี้ทั้งหัวไม่เหลือเรื่องเกมใดๆแล้ว มีเพียงความเสียวซ่านและความต้องการที่เข้ามาแทนที่
 
 
สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองคนแก่กว่าอย่างไม่กระพริบ ลูกค้าคนโปรดมองกลับมาด้วยสายตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยกามารมณ์ยิ่งทำให้ได้ใจ สองมือรูดรั้งชั้นในตัวบางลงมา ก่อนจะเป็นฮาเปอร์ที่ตาโตค้างด้วยความตกใจ
 
 
 
นี่มันใหญ่กว่าที่เคยเจอมาเสียอีก!
 
 
 
“หึ มองแบบนั้นเหมือนไม่เคยเจอมาก่อน”
 
 
“ก็ไม่เคยน่ะสิ! บ้าอะไรเนี่ย…ใหญ่ชะมัด”
 
 
 
ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ปลายลิ้นร้อนกลับก้มลงลิ้มส่วนหัวที่ปล่อยของเหลวใสออกมาเล็กน้อย เจ้าของร่างสะดุ้งเมื่อความอุ่นร้อนเข้าสัมผัสครั้งแรกในรอบหลายเดือนหลังจากเซ็กครั้งล่าสุดกับภรรยา เอริก้าไม่ชอบใช้ปาก เธอบอกว่ามันเป็นสิ่งสกปรกเกินกว่าจะยอมรับให้เอาเข้าปากไปได้ และเขาก็ยอมเพราะรักเธอ
 
 
แต่ความร้อนชื้นที่เลียไล้ไปทั่วความแข็งขืนทำให้ภาพภรรยาสุดสวยค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงความเสียวซ่านและใบหน้ายั่วยวนของเด็กหนุ่มที่จ้องมองกลับมา
 
 
 
“อ..อืม..ดีมาก”
 
 
 
เจ้าของเสียงหลุดครางอย่างไม่รู้ตัว ปลายลิ้นร้อนลากไล้ตามความยาวจนสุดโคนก่อนหายไป ก่อนแทนที่ด้วยความอุ่นร้อนจากโพรงปากของใครอีกคน มือใหญ่เผลอจิกผมอย่างไม่ได้ตั้งใจแต่มันบอกฮาเปอร์ได้มากพอถึงสิ่งที่เขาทำว่ามันดีแค่ไหน
 
 
เรือนผมสีน้ำตาลเข้มขยับช้าอ้อยอิ่งราวกับตั้งใจยั่วให้อีกฝ่ายหมดความอดทน ปลายลิ้นทำหน้าที่โลมเลียส่วนหัวที่ปลดปล่อยความเปียกชื้นเพิ่มออกมา
 
 
ใบหน้าสุขสมของอีกคนทำให้เด็กหนุ่มยิ่งได้ใจถึงความเก่งของตน เรือนผมสีน้ำตาลเข้มสั่นไหวเคลื่อนขึ้นลงด้วยความรวดเร็วมากเพียงใดเสียงครางจากอีกคนยิ่งดังมากขึ้นเพียงนั้น
 
 
แรงจิกผมเพิ่มขึ้นเมื่อใกล้ถึงจุดปลดปล่อย เด็กหนุ่มไม่ได้ละออก กลับกันเขายิ่งดันให้อีกฝ่ายเข้ามาลึกจนแทบสำลัก
 
 
 
“ม..ผมไม่ไหว…แล้ว!”
 
 
 
ของเหลวอุ่นไหลไปทั่วโพรงปากจนต้องละออก สีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนไปทั่วริมฝีปากบางและใบหน้าบางส่วน มันเยอะกว่าที่เคยทำให้ใครคนอื่นที่ผ่านมา ราวกับชายคนนี้เก็บกดไม่ได้ปลดปลอยมาแสนนาน
 
 
ฮาเปอร์ไออย่างคนสำลักเมื่อของเหลวบางส่วนไหลลงลำคอไม่ทันได้ตั้งตัว ผิดกับอีกคนที่ล้มตัวลงนอนหอบอย่างคนสบายใจที่ได้ปลดปล่อย
 
 
 
“ไม่เคย..แค่ก ได้เอาออกเลยเหรอไง?!”
 
 
 
แมกซ์มองหน้าเจ้าเด็กจอมยั่วด้วยสายตาปรือ เขาทั้งสบายตัวและรู้สึกโล่งที่ได้ปลดปล่อยด้วยคนอื่นไม่ใช่มือตัวเอง กับภรรยาก็เกือบเดือนแล้วที่ไม่ได้มีเซ็กด้วยกันเพราะฝ่ายนั้นมัวแต่ทำงานพอๆกับเขา
 
 
 
“ไม่…มานี่สิ ผมจ่ายคุณแล้วก็ต้องได้ทำ”
 
 
 
ยังไม่ทันจบประโยค ร่างทั้งร่างของคนแก่กว่าถูกทาบทับไปด้วยเด็กหนุ่มที่ยิ้มหน้าทะเล้นทั้งที่ยังมีรอยเปื้อนบางส่วนติดอยู่บนหน้า แรงขบกัดบนลำคอพาให้ทั้งร่างสะดุ้ง มันทั้งตกใจและสยิวเมื่อถูกอีกคนจู่โจมเข้าที่จุดอ่อน
 
 
แมกซ์พยายามปัดป่ายให้อีกคนหลบไปจนลำคอเป็นอิสระ แต่ความอุ่นร้อนอีกระลอกที่ครอบครองจุดปทุมถันทำให้ต้องเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ
 
 
 
แต่กับฮาเปอร์มันเป็นเรื่องปกติ ลิ้นร้อนโลมเลียไปทั่วจุดสีน้ำตาล เกี่ยวกระหวัดจนมันชูชันขึ้นสู้และพร้อมให้ลิ้มรส
เสียงที่เกิดจากการดูดดันทำให้แมกซ์หน้าแดงด้วยความเขินอาย อีกข้างก็ถูกกระตุ้นด้วยนิ้วมือ บีบคลึงเค้นจนกลั้นเสียงไม่ไหว แต่ความคิดที่ไม่อยากเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก็ผลักดันให้เรี่ยวแรงที่หายไปได้กลับมา เขาผลักเด็กหนุ่มออกก่อนเป็นฝ่ายขึ้นทาบทับเสียเอง
 
 
 
“เร็วไปสิบปี”
 
 
 
มือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วตัว เจ้าของหุ่นดีสะดุ้งเมื่อมันลากผ่านไปยังสะโพกที่ไม่เคยได้ผ่านมือใคร
 
 
 
“คนที่จะโดนกินน่ะคุณ..ไม่ใช่ผม”
 
 
 
กางเกงรัดรูปถูกดึงกระชากจนเผยให้เห็นต้นขาขาวที่น่าฝากรอยไว้ แมกซ์ก้มลงประทับตราตรงขาด้านใน กดจูบลงไปแรงมากพอจะเกิดรอยแดงที่ตัดกับสีผิวของเด็กหนุ่ม
 
 
เจ้าของเรือนร่างขาวพยายามกลั้นเสียงแต่มันยากเหลือเกินเมื่ออีกฝ่ายงับลงตรงส่วนใกล้กับจุดอ่อนไหว และนั่นเรียกให้ความชื้นจากของเหลวซึมออกมาจนเปื้อนชั้นในเป็นวงกว้าง
 
 
 
แมกซ์ยิ้มร้าย เขากระชากชั้นในออกอย่างเร่งรีบ ท่อนเนื้อสีชมพูแดงบ่งบอกว่ามันรอมานานมาแล้ว และเขาไม่รอช้าที่จะครอบครองลงไปด้วยปาก
 
 
 
“อ๊าา..คุณเชอร์…เซอร์”
 
 
 
ถึงจะไม่ค่อยได้เป็นฝ่ายบริการใครเช่นนี้ แต่จากประสบการณ์ที่มีในช่วงก่อนแต่งงานก็ทำให้เรื่องปากไม่เป็นรองใคร แม้กระทั่งคนที่ชำนาญอย่างเด็กหนุ่ม เขาจะแกล้งให้ร้องขออีกเลย
 
 
ความอุ่นร้อนจากปากที่ขยับขึ้นลงอย่างอ้อยอิ่งยิ่งทำให้เด็กหนุ่มแทบขาดใจ มันช้าไปไม่ทันความต้องการที่มี สองมือจึงจับเข้าที่ศีรษะของอีกคนตรงหว่างขา ก่อนจะเริ่มต้นเป็นฝ่ายขยับเองด้วยความรวดเร็ว
 
 
 
“อื้อ..อื้อออ…ปากคุณมัน..ดีจัง”
 
 
 
แต่แรงงับทำให้คนที่กำลังครางต้องสะดุ้งสุดตัวก่อนเงยหน้ามองด้วยสายตาที่ทั้งตกใจทั้งเสียวซ่าน แมกซ์ทำเพียงเงียบและจ้องอยู่อย่างนั้น จนเป็นเด็กหนุ่มที่เอ่ยปากขอร้องในที่สุด
 
 
รอยยิ้มแบบคนเหนือกว่าปรากฏบนใบหน้า มือหนาลากไล้ไปยังสะโพกกลม ออกแรงบีบเพียงเล็กน้อยอีกฝ่ายก็แทบส่งเสียงหวานออกมาให้ได้ยิน แต่ยังไม่วายปากแข็ง
 
 
 
“ผม..ไม่ใช่รับ”
 
 
“ยั่วขนาดนี้ยังมาพูดอีก”
 
 
 
คำพูดเดิมเปล่งออกมาซ้ำๆด้วยสีหน้าที่แมกซ์คิดว่ายั่วยวนที่สุดเท่าที่เคยเห็นเด็กคนนี้ยั่วมา เขามองหาสารหล่อลื่นเหลวก่อนบีบมันลงจนชุ่มช่องทางที่ปิดสนิท
 
 
ความเย็นบวกกับความร้อนของร่างกายทำให้ฮาเปอร์สะดุ้ง ตาปรือมองดูสิ่งที่เกิดขึ้น เหมือนภาพฉายซ้ำถึงตอนที่เป็นฝ่ายได้ทำ ผู้คนมากมายมาหาความสุขและเขามอบความสุขกลับไปให้ด้วยท่วงท่าและลีลาที่ร้อนแรง แต่ในคืนนี้ คนที่มักตอบสนองความสุขให้คนอื่นกลับต้องมานอนทอดกายไร้เรี่ยวแรง มองผู้ชายอีกคนเอาเปรียบเรือนร่าง
 
 
ถึงอย่างนั้นฮาเปอร์ก็ไม่คิดสู้หรือขยับหนี เมื่อเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีหายไปตั้งแต่อีกฝ่ายก้มครอบครองลงมายังส่วนแข็งขืนของเขา
 
 
 
ในคืนนี้ เขาเป็นฝ่ายถูกกระทำ
 
 
 
แมกซ์มองเด็กหนุ่มที่บังเอิญส่งสายตายั่วยวน มันยิ่งเรียกให้อารมณ์ปะทุจนแทบทนไม่ไหวหากไม่ติดที่ว่าช่องทางด้านหลังยังปิดสนิท
 
 
นิ้วชี้ถูกส่งเข้าปากให้คนไร้เรี่ยวแรงโลมเลียจนเปียกชุ่มก่อนเจ้าของมือจะละออก สองขาถูกจับให้อ้ากว้างขึ้นจนพอมองเห็นอะไรต่ออะไรที่ไร้การปกปิด
 
 
ความเกร็งยามเมื่อนิ้วแรกเข้าไปสำรวจช่องทางไม่ได้สะดวก แมกซ์มองเด็กหนุ่มพร้อมมอบจูบหวานๆให้อีกครั้งจนอาการเกร็งนั้นคลายลง และแรงขยับที่เพิ่มขึ้นก็เรียกเสียงครางจากคนโดนกระทำได้อย่างดี
 
 
 
“ม..มันแปลกๆ”
 
 
“อีกไม่นาน..เราจะสนุกกัน”
 
 
 
นิ้วที่สองและสามถูกสอดใส่ตามลำดับ ความเสียวซ่านเพิ่มขึ้นจนบดบังความเจ็บแปลที่อีกฝ่ายมอบให้ ฮาเปอร์เคลิบเคลิ้มไปกับแรงขยับที่เพิ่มขึ้นเสียจนแทบปลดปล่อย
 
 
แต่ก็แค่พักเดียวเมื่อนิ้วทั้งสามกำลังเคลื่อนตัวออก สะโพกอวบเผลอขยับตามจนคนแก่กว่าได้ใจ
 
 
 
“อ..ออกทำไม”
 
 
 
อีกฝ่ายไม่ตอบ ทำเพียงแค่ยิ้ม แล้วความอุ่นร้อนที่มากกว่าเดิมก็ดันช่องทางให้ต้องสะดุ้งเมื่อนึกถึงภาพก่อนหน้านี้
 
 
 
มันใหญ่กว่าของเขาเสียอีก แล้วแบบนี้จะเข้าไปได้ยังไง
 
 
 
แรงขยับตัวหนีของเด็กหนุ่มทำให้แมกซ์มองตามอย่างไม่เข้าใจทั้งที่ดูเหมือนเจ้าตัวจะยินยอมให้เขาเป็นฝ่ายคุกคาม แต่กลับขยับหนีทั้งที่อะไรๆกำลังไปได้ด้วยดี
 
 
 
“ม..ผมกลัวเจ็บ”
 
 
“อย่าลีลาได้มั้ย มานี่”
 
 
 
สองมือกระชากให้อีกคนกลับมานอนดังเดิม ขาถูกจับอ้าเหมือนในคราแรก ต่างไปที่คราวนี้มันไร้ความอ่อนโยน
 
 
แมกซ์พยายามดันตัวเข้าไปช้าๆ ความรัดเกร็งและความอุ่นร้อนทำเอาเขาแทบคลั่ง มันเกร็งมากกว่าตอนแรกเสียอีก ทั้งที่น่าจะชินกับเรื่องแบบนี้แต่ทำไมอีกคนถึงได้ทำท่าราวกับไร้เดียงสาไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน
 
 
 
“เจ็บ! ผม..เจ็บนะ!”
 
 
 
ถึงจะได้ยินแบบนั้นแต่เขาไม่สน ยิ่งความรัดเกร็งมีมากเท่าไร ของเหลวหล่อลื่นยิ่งถูกบีบลงมากเท่านั้นที่ในตอนนี้มันเปียกชุ่มไปถึงเตียง
 
 
แรงดึงดันยิ่งมีมากขึ้นจนเด็กหนุ่มอยากหนีไปให้ไกลจากตรงนี้ ผิดกับคนแก่กว่าที่พยายามแทรกความแข็งขืนของตัวเองเข้าไปเรื่อยๆ
 
 
 
และในที่สุดก็เข้าไปจนหมด
 
 
 
ความตอดรัดที่มีทำให้ร่างกายขยับอย่างห้ามไม่ได้ มันแน่น มันอุ่น และมันรัดทุกครั้งที่ขยับจนทนไม่ได้กับความตั้งใจแรกที่จะถนอมให้ดี
 
 
ในหัวแมกซ์ตอนนี้มีแต่ความสุขสมและกามารมณ์ที่ท่วมท้นไปทั่วใจ เขาขยับให้เร็วขึ้นอีกเมื่อความกระหายในร่างกายเด็กหนุ่มยังไม่หมดไป เสียงครางสุขสมดังไปทั่วห้อง ปากร้อนไล่จูบไปทั่วกายหอมที่เย้ายวนใจจนไม่ได้สังเกตใครอีกคน
 
 
 
น้ำใสไหลจากดวงตา ฮาเปอร์ไม่มีอารมณ์ร่วมกับผู้ชายคนนี้แม้แต่น้อย
 
 
 
แมกซ์ยังคงขยับและแทะเล็มร่างกายเด็กหนุ่ม จนความเปียกชื้นบนใบหน้าทำให้ต้องเงยมองชัดๆถึงได้เห็นใครอีกคนที่นอนร้องไห้
 
 
 
“คุณร้องไห้?”
 
 
ฮาเปอร์ไม่ตอบ กลับหันหลบเมื่อสายตาคู่นั้นจับจ้อง
 
 
“อย่าสำออยไปหน่อยเลย พวกมากรักแบบคุณคงผ่านมาเยอะอยู่แล้ว ร้องไห้โก่งราคาสินะ”
 
 
 
น้ำตารินไหลลงมากกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำดูถูก จริงอยู่ที่ทำงานแบบนี้แต่ฮาเปอร์ไม่เคยผ่านมือใคร ไม่เคยเป็นฝ่ายถูกกระทำจนวันนี้ที่ต้องนอนร้องไห้ให้คนใจร้ายเอาเปรียบและดูถูกต่างๆนาๆ
 
 
แรงกระแทกที่ได้รับทำเอาต้องกรีดร้อง มันเจ็บแต่รู้สึกแปลกราวกับไฟช็อต เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเซ็กครั้งไหนๆ
และแมกซ์ก็เหมือนดูออก แรงกระแทกกระทั้นถูกส่งมาย้ำๆจนต้องหลุดเสียงครางน่าอายออกไปทั้งที่ไม่อยากให้อีกคนได้ยิน
 
 
 
“อ..อ๊าา ตรงนั้น..ตรงนั้นมัน…อื้อ!”
 
 
 
หน้าอกถูกครอบครองด้วยปากร้อนจนตัวแอ่น แรงกระแทกจากด้านล่างยังคงส่งมาย้ำอย่างไม่ขาดตอน และปากร้อน ลิ้นร้อนที่ครอบครองยอดอกอยู่ในตอนนี้ทำเอาแทบคลั่ง
 
 
มือขาวเลื่อนไปกอบกุมส่วนแข็งขืนของตัวเอง ขยับตามจังหวะที่ถูกกระทำย้ำๆอย่างเอาแต่ใจ ความเสียวซ่านที่มีมากขึ้นจนลืมเลือนความเจ็บทั้งหมด ฝ่ามือรูดรั้งขึ้นลงพร้อมมองหน้าผู้ชายใจร้ายที่ชาตินี้อย่าได้เจอกันอีกเลย
 
 
 
“ผมจะ..ไม่ไหวแล้ว”
 
 
“อย่า..อย่านะ”
 
 
 
ฮาเปอร์พยายามหนี แต่ฝ่ามือที่จับเอวเขาไว้แน่นไม่เปิดโอกาสให้ทำอย่างนั้น อีกฝ่ายเร่งความเร็วและรุนแรงขึ้น จนในที่สุดสิ่งที่กลัวก็มาถึง
 
 
 
“ฟัค..อื้ออ!!”
ความร้อนจากของเหลวฉีดพุ่งจนร้อนไปทั่ว ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วร่างจนต้องปล่อยเสียงหวานที่อัดอั้นไว้ออกมา พร้อมๆกับส่วนแข็งขืนของเขาที่ปลดปล่อยออกมาจนเลอะไปทั่วตัว
 
 
ฮาเปอร์นอนหอบหายใจมองอีกคนที่ทิ้งตัวลงข้างกาย แรงขยับเพียงเล็กน้อยบอกให้รู้ว่าอีกคนกำลังเลิกเอาเปรียบร่างกายเขา แต่ของเหลวขุ่นด้านในก็ไหลย้อนออกมาพร้อมกับเจ้าของมันให้ต้องสะดุ้งกับความร้อนตรงหว่างขา
 
 
อ้อมแขนกอดรัดร่างแล้วกล่าวซ้ำๆว่ามหัศจรรย์ แม้จะเป็นคำชมแต่สำหรับเขามันยิ่งตอกย้ำดูถูกก่อนหน้านี้
 
 
คำพูดเงียบหายไปพร้อมด้วยการเคลื่อนไหวของอกอย่างต่อเนื่องทำให้รู้ว่าอีกคนหลับไปแล้ว เขาพยายามลุกขึ้นเพื่อไปให้พ้นๆจากคนเลวร้าย แต่ความเจ็บที่มีก็พาให้ต้องนอนลงเช่นเดิม นอนข้างกายผู้ชายใจร้ายที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
 
 
 
พรุ่งนี้เช้ายังทัน
 
 
 
ฮาเปอร์คิดก่อนจะโดนความอ่อนเพลียเล่นงานและหลับตามอีกคนไป
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
ก่อนอื่นต้องขออภัยหากภาษาไม่ราบรื่นแงงง เราไม่ได้แต่งเอ็นซีเต็มๆแบบนี้มานานมากกกตั้งแต่ช่วงม.4ยุคจีท็อป มาตอนนี้เลยสนิมเกาะค่ะ ขออภัยจริงๆนะคะแง้
 
 
ส่วนที่ทำไมมาเร็ว ก็เพราะโดนทวงทุกวันฟิคเรื่องนี้เลยมาเร็วค่ะ5555 หยอกๆ ที่จริงคือมีโมเม้นลับๆต่างหากมันเลยออกคลอดเร็วกว่าเรื่องอื่นฟฟฟฟ ไฟแรงไฟดราม่ากำลังมาค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ตอนต่อไปอาจมาพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้นะคะ
 
ขอบคุณที่ติดตาม ที่เข้ามาอ่านไม่ให้บล็อกเราร้าง <3 ส่วนเรื่องอื่นอย่าง at your service กับ bloody love จะรีบปั่นเมื่อมีโอกาสนะคะ รักทุกโคนนนน

แล้วก็ขอฝากร้านหน่อยค่ะ555 @lizxehstore เสื้อผ้าทุกแนวทุกไซส์ราคาไม่แพงและส่งฟรี ไปติดตามกันได้ทั้งในไอจีและทวิตเตอร์นะคะ รวมไปถึง @lizlens ร้านคอนแทคเลนส์เราในไอจี มีโปรแถมอยู่น้าาา
 
 
ไปแล้วค่ะบายยยย💞

[Baseball Player] Adulterer 2/?

Adulterer – Chapter.2
 
Max Scherzer/Bryce Harper
 
 
By.Lizxeh
 
 
 
 
 
🌸
 
 
 
 
 
“แล้วเจอกันนะคะที่รัก”
 
 
 
 
เสียงหวานชื่นใจกล่าวหลังมอบจูบให้สามี แมกซ์จูบตอบและยืนส่งรอจนหญิงสาวขับรถออกจากบ้านไป ส่วนตัวเขาในวันนี้เลือกหยุดพักผ่อนหลังไม่ได้พักมาตลอดสองสัปดาห์
 
 
บ้านหลังใหญ่ดูเงียบเหงาลงไปทันทีที่ต้องอยู่คนเดียว เจ้าของบ้านเดินเข้าออกมุมนั้นนี้หาอย่างอื่นทำเพื่อไม่ให้เหงา จบลงที่อบป็อบคอร์นพร้อมเสียงภาพยนตร์ที่ดังออกมาจากห้องโฮมเทียเตอร์
 
 
หน้าจอกว้างฉายบอกเรื่องราวของกลุ่มโจรและสิ่งมีชีวิตแปลกๆอย่างแรคคูนพูดได้ที่บอกว่าตัวเองไม่ใช่แรคคูน และต้นไม้ที่พูดเป็นประโยคเดียว แมกซ์หัวเราะเมื่อถึงฉากเด็ดอย่างชูนิ้วกลางของตัวละครหลักที่ชื่อสตาร์ลอร์ด ความทะเล้นของตัวละครทำเอาคลายความเหงาลงไปได้เยอะเมื่อต้องอยู่บ้านคนเดียวเช่นนี้
 
 
แต่ก็เพราะความทะเล้นของตัวละครพร้อมฉากเปลื้องท่อนบนที่ทำให้เผลอคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวันศุกร์ของสองอาทิตย์ก่อน
 
 
 
 
วันที่โดนเด็กหนุ่มลวนลามในคลับ
 
 
 
 
มือใหญ่เผลอสัมผัสคออย่างไม่รู้ตัว มันเป็นจุดที่โดนเด็กหนุ่มประทับลงด้วยคมเขี้ยว ถึงจะไม่เป็นรอยให้เห็นชัดแต่ความรู้สึกที่มียังไม่จางหาย แม้จะพยายามคิดถึงเรื่องอื่นและโหมงานมาตลอด
แต่ความรู้สึกแปลกๆก็ทำให้เผลอคิดถึงวันนั้น
 
 
 
 
และลึกๆในใจเขาก็อยากรู้ว่าถ้าไม่ลุกมา เด็กคนนั้นจะทำอะไรต่อ
 
 
 
 
 
🌸
 
 
 
 
 
ฮาเปอร์นั่งนับค่าเช่าห้องในเดือนนี้อย่างสบายใจ หากเป็นเมื่อก่อนคงนั่งกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายไม่พอใช้แต่เมื่อได้เข้ามาทำงานตามคำแนะนำของรุ่นพี่ ความสะดวกสบายของชีวิตก็เปลี่ยนไป จากเป็นลูกจ้างเงินเดือนน้อยๆกลายมาเป็นหนุ่มฮอตที่รายได้แต่ละเดือนไม่ต่ำกว่าห้าหลัก
 
 
 
 
“คืนนี้มีโชว์มั้ยล่ะฮาเปอร์ ดูเหมือนลูกค้าจะชอบนายเอามากๆเลยนะ”
 
 
 
 
นีน่า เพื่อนร่วมงานอายุมากกว่าสองปีที่เป็นคนชักชวนเขาเข้ามาร่วมทำงาน เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงคนเพิ่งตื่น ไม่ใช่ว่าอาศัยอยู่ด้วยกันแต่ทุกครั้งที่มีปัญหาอีกฝ่ายมักมาขออยู่ด้วยเสมอ ถึงอย่างนั้นก็น่าแปลกที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไปได้ไม่ไกลเกินกว่าคำว่าเพื่อน
 
 
 
 
“ไม่ล่ะ ปล่อยให้คนอื่นได้ขึ้นบ้าง คืนนี้แค่จะเข้าร้านเฉยๆ”
 
 
“พี่ซินดี้เล่าให้ฟังว่าวันนู้นนน นายติดใจลูกค้าคนนึง”
 
 
 
 
คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อสมองไม่สามารถประมวลผลได้ว่าใครคือคนนั้นในประโยคที่หญิงสาวกล่าวออกมา เพราะไม่ได้มีลูกค้าแค่คนเดียวในแต่ละคืน บางคืนจบลงที่ห้องของใครสักคนหรือไม่ก็ที่โรงแรมใกล้ๆสักแห่ง เขามักจำใครไม่ได้นอกจากคนที่จ่ายหนักหรือคนที่ทำให้ติดใจอย่างผู้หญิงบางคนที่พร้อมสนับสนุนในทันทีที่เอ่ยปากขอ
 
 
แต่ก็น้อยครั้งอีกเช่นกันที่ฝ่ายเรียกร้องจะเป็นฮาเปอร์ บรรดาสาวๆเหล่านั้นต่างหากที่มอบให้ทั้งกาย ทั้งของนอกกายด้วยความเต็มใจ
 
 
 
 
“ผู้ชายที่ตาสองสีอะไรนั่นไง”
 
 
“อ๋อ…คุณเชอร์เซอร์”
 
 
 
 
รอยยิ้มสนุกปรากฏขึ้นให้คนสนิทอย่างนีน่าเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าเพื่อนเธอคนนี้คงต้องไปทำอะไรแผลงๆไว้อย่างแน่นอน แต่ถามเท่าไรปากบางๆนั่นก็ไม่ยอมปล่อยคำตอบออกมาสักที ได้แต่บอกว่าให้รอดูหากเจอครั้งหน้าว่าเจ้าตัวจะหาวิธีไหนแกล้งลูกค้ากระเป๋าหนักคนนั้น
 
 
 
 
 
🌸
 
 
 
 
 
เสียงเพลงคลอเบาไปทั่วร้าน อาจเพราะเป็นช่วงหัวค่ำคนจึงยังไม่เยอะและการแสดงหลักยังเริ่ม ที่นั่งในตอนนี้จึงว่างพอให้เลือกสรรได้ตามใจ รู้ตัวอีกทีเขาก็จับจองโต๊ะในมุมมืดใกล้เคียงกับคราวก่อนไปเสียแล้ว
 
 
สายตาสอดส่ายมองไปทั่วสถานที่ราวต้องการทำความรู้จัก ถึงที่นี่จะเป็นสตริปเปอร์คลับแต่ระบบการจัดการทั้งลูกค้า ทั้งการจัดร้านและการบริการไม่เหมือนคลับทั่วๆไป โต๊ะถูกจัดมุมไว้อย่างเข้าที่ พนักงานบริการแยกกับสตริปเปอร์
 
 
มีกฎเกณฑ์ต่างๆมากมาย เช่น ห้ามลวนลามหรือทำลามกกับบุคคลที่ไม่ใช่สตริปเปอร์ หรือหากสตริปเปอร์ท่านใดไม่ยินยอมให้กระทำ ผู้ฝ่าฝืนต้องได้รับโทษตามกฎของร้านและไม่ต้อนรับอีกต่อไปหากเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง
 
 
รวมไปถึงกฎการห้ามร่วมเพศกันภายในร้าน หากต้องการสามารถใช้บริการห้องพักทางด้านบนได้ หรือหากต้องการออกนอกสถานที่ ผู้มาใช้บริการต้องจ่ายตามจำนวนที่กำหนดไว้ไม่มีการต่อรองใดๆ
 
 
แมกซ์อ่านกฎแล้วคิดในใจว่าที่แห่งนี้ปลอดภัยกว่าคลับทั่วไปเสียอีกที่คิดจะทำอะไรก็ทำ คิดจะละเมิดใครก็ได้โดยเจ้าของร้านไม่แม้แต่จะใส่ใจลูกจ้างของตน
 
 
 
 
.
 
 
 
 
เวลาผ่านไป แสง สีและเสียงเริ่มทำงานเพิ่มมากขึ้นเมื่อใกล้ได้ช่วงเวลาของการแสดง ผู้คนมากหน้าหลายตาและหลากเพศทยอยพากันเข้ามาร่วมใช้บริการ แม้จะไม่แน่นเหมือนคราวก่อนที่มีแสดงหลักของหนุ่มสาวเบอร์ฮอต แต่ก็นับว่ามากพอจะทำให้อึดอัดได้ถึงร้านจะกว้างใหญ่มากก็ตาม
 
 
แมกซ์นั่งดูการแสดงของบรรดาสาวนุ่งน้อยห่มน้อยไปเรื่อย ไม่ต้องกังวลเรื่องกลับบ้านเพราะเอริก้าต้องไปทำงานต่างเมืองถึงสามสัปดาห์ทำให้ชีวิตสนุกสนานของเขาต้องเหงาจนออกมาหาอะไรทำไม่ให้คิดถึงจนเผลอโทรไปหาให้อีกฝ่ายกังวล
 
 
 
เสียงเพลงจบลง ผู้คนต่างก็ต้องการนักแสดงบนเวทีเช่นเคย ต่างจากเขาที่ไม่รู้ด้วยซ้ำถึงการมาในวันนี้ว่าแค่เพราะเหงาหรือเพราะต้องการอะไร
 
 
 
 
แต่แล้วสายตาก็หันไปเจอกับใครบางคนที่ทำเอาใจสั่น
 
 
 
 
เจ้าของกลิ่นตัวหอมอ่อนๆ และจูบอันเร่าร้อนนั้นยังทำเขาจำไม่ลืมแม้จะพยายามไม่นึกถึง แต่เพียงแค่เห็นใจเขาก็เรียกร้องอยากยกมือตะโกนให้เด็กคนนั้นเดินเข้ามาหา
 
 
 
 
โดยที่แมกซ์ก็ไม่รู้เลยว่าใครอีกคนเห็นเขาแล้ว และแผนแกล้งในวันนี้กำลังจะเกิดขึ้น
 
 
 
 
 
🌸
 
 
 
 
 
“มาคนเดียวเหรอครับ?”
 
 
 
 
เสียงแหบห้าวของเด็กหนุ่มทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมอง ทั้งที่คิดมาตลอดหลายวันว่าหากเจออีกครั้งจะต้องกำราบเด็กนี่ซะบ้าง แต่ผิดคาดเมื่อทุกแผนการที่วางไว้กลับพังลงไม่เป็นท่าเมื่อได้เห็นรอยยิ้มยียวนและกลิ่นตัวหอมๆนี่กำลังขยับเข้ามาใกล้
 
 
 
 
“ให้ผมบริการนะครับคุณเชอร์เซอร์”
 
 
 
เครื่องดื่มถูกชงอย่างคล่องแคล่ว แมกซ์มองตามก่อนรับมาจิบอย่างมีมารยาท
 
 
 
“แค่แวะมา”
 
 
“ไม่ได้คิดถึงผมเหรอ?”
 
 
 
 
คนแก่กว่าเงยขึ้นสบดวงตาเด็กหนุ่ม เจ้าของประโยคทะเล้นแต่แววตากลับมั่นคงจริงจังเหมือนต้องการให้ตอบในสิ่งที่เจ้าตัวต้องการเท่านั้น แต่แมกซ์ทำเพียงแค่จิบเครื่องดื่มแล้วหันหนีไปทางอื่น พยายามไม่ใส่ใจมืออุ่นที่ลูบไล้แขนเขาเล่น
 
 
ความเงียบเข้าเกาะกุมไปทั่ว ทั้งที่เสียงเพลงภายในร้านยังดังกระหึ่มแต่ระหว่างคนสองคนในมุมมืดกลับไม่มีใครเอ่ยปากใดๆ ไม่แม้กระทั่’ฮาเปอร์ที่ทะเล้นและหยอกเย้า คล้ายเป็นสงครามประสาท หากใครเอ่ยปากออกมาก่อนคงเป็นฝ่ายแพ้
 
 
 
 
“คุณต้องการอะไร?”
 
 
 
 
เป็นแมกซ์ที่ยอมแพ้เอ่ยออกมาเมื่ออีกคนเอาแต่นั่งจ้องไม่เอื้อยเอ่ยใดๆออกมา และเจ้าของชัยชนะก็หัวเราะเมื่อลูกค้าคนโปรดยอมแพ้ในที่สุด
 
 
เขาไม่ได้ต้องการอะไร แค่อยากรู้ว่าหากคืนก่อนคนตรงหน้านี้ไม่ลุกหนีไป มันจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น อีกฝ่ายจะผลักออกแล้วเกิดมีเรื่อง? หรือกลับกัน อีกฝ่ายอาจดึงไปจูบและจบที่เซ็กเร่าร้อนของเรา
 
 
 
 
ฮาเปอร์แค่ต้องการคำตอบที่ชัดเจนจากลูกค้าที่เดียงสา ไม่แม้กระทั่งจะรุกเร้าเขาตอบ
 
 
 
 
“แค่มาคลายเหงาให้คุณ ผมเต้นให้ดูเอามั้ยล่ะ? คิดราคาถูกๆเลย”
 
 
 
 
เป็นอีกครั้งที่คำปฏิเสธถูกเปล่งออกมาไม่ทันการ ร่างคนทะเล้นยักย้ายส่ายไปทั่ว เชิ้ตขาวถูกปลดกระดุมออกจนเห็นอกแน่นที่เกิดจากการออกกำลัง สะโพกและเอวเคลื่อนไหวอย่างยั่วเย้าปัดป่ายไปมาต่อหน้าคนแก่กว่าที่จ้องมองอย่างเผลอตัว
 
 
เสียงเพลงที่เปลี่ยนจังหวะจากสนุกสนานเป็นทำนองที่เอื้อต่อการยั่วหยอกทำให้เด็กหนุ่มได้ใจและไม่รอช้า หน้าขาของลูกค้าคนโปรดถูกครอบครองอีกครั้งจากเจ้าของร่างเดิม เพียงแต่คราวนี้มันไม่นิ่งเหมือนอย่างเคย
 
 
สะโพกบดเบียดถูไถอย่างต้องการเรียกอารมณ์ ฮาเปอร์ไม่สนว่าเจ้าของตาสองสีจะชอบหรือไม่ รู้เพียงท่วงท่านี้ได้ผลเสมอไม่ว่าใครก็ตามที่ถูกเขายั่ว
 
 
 
 
“ผมคงจูบคุณได้ใช่มั้ย”
 
 
“มั่นใจได้ไงว่าผมจะยอม?”
 
 
 
 
ความอุ่นร้อนที่คาดคิดว่าจะประทับลงบนปาก กลับเลยไปจุดเดิม ที่เดิมที่แมกซ์คิดถึงมาตลอดหลายวัน
 
 
 
 
ฮาเปอร์จูบลงลำคอเขา
 
 
 
 
คราวนี้ไม่ใช่แค่จูบหยอกเย้าแต่มันมาพร้อมการขบเม้มที่ไม่ต้องส่องกระจกก็พอรู้ว่าทิ้งร่องรอยไว้ให้คนมีครอบครัวได้บ้านแตกหากโดนพบโดยเจ้าของแหวนคู่อีกวงที่แมกซ์มอบให้พร้อมกล่าวสาบานในวันแต่งงาน
 
 
เด็กหนุ่มบรรจงจูบอีกครั้งก่อนจะงับลงเต็มเขี้ยว แรงสะดุ้งบอกให้รู้ว่าคนโดนกัดชอบใจเพียงใดและนั่นทำให้คนทำมั่นใจจนทำมันลงอีกครั้ง พร้อมๆกับเอวที่โยกเย้าอยู่บนหน้าขาอย่างเรียกอารมณ์
 
 
 
 
“อื้อ!?!!”
 
 
 
ที่ฮาเปอร์ไม่รู้คือเจ้าของตาสีฟ้าไม่ยอมให้ทุกอย่างจบเหมือนคราวก่อน เขาตั้งใจมาเอาคืนเด็กหนุ่ม และการเอาคืนนั้นก็คือมือใหญ่ที่วางทาบทับอยู่บนสะโพกกลม
 
 
 
“คิดว่าทำเป็นคนเดียวหรือไง”
 
 
 
 
แรงบีบทำให้คนทะเล้นแทบสะดุ้ง เพราะความไม่คาดคิดที่คนไร้เดียงสาอย่างผู้ชายตรงหน้าแสดงออกเมื่อวันก่อน แต่เกมก็คือเกม หากยอมตอนนี้คนที่แพ้ก็คือเขาไม่ใช่ลูกค้าตาสองสีที่กลับกลายเป็นผู้ล่า ไม่ใช่เหยื่อเหมือนที่ควรจะเป็น
 
 
จูบร้อนทาบทับลงบนปากอย่างกระหาย ส่งลิ้นเข้ามาสำรวจอย่างไม่มีใครยอมใครจนน้ำใสไหลออกมุมปาก และเป็นฮาเปอร์ที่ยอมละออกก่อนอย่างคนขาดอากาศ
 
 
แต่สำหรับแมกซ์ ริมฝีปากแดงจากการบดจูบ ใบหน้าที่ยั่วเย้ายิ่งทำให้ความต้องการที่มีพลุ่งพล่าน สิ่งที่อยู่ภายใต้เนื้อกางเกงไม่หลับสงบอีกต่อไป มันดันตัวขึ้นมาจนคนที่นั่งอยู่ด้านบนรู้สึกได้
 
 
 
 
และเป็นครั้งแรกที่ฮาเปอร์เขินจนต้องมุดหน้าลงบนอกของอีกคน
 
 
 
 
“หืม..คนเก่งหายไปไหนแล้วล่ะ”
 
 
“ไม่หายสักหน่อย แค่..แค่ขอเวลานอก”
 
 
 
 
แต่แมกซ์ไม่ยอม ปากร้อนประทับลงลำคอเหมือนอย่างที่อีกฝ่ายทำ ฝ่ามือซนลุกล้ำเข้าไปใต้เสื้อบาง สะกิดเบาๆที่จุดนูนสองข้างแค่นั้นก็ทำให้คนปากเก่งหลุดครางออกมาได้ไม่ยาก
 
 
ความวาบหวิวที่อีกคนมอบให้ทำให้ฮาเปอร์แทบคุมตัวเองไม่อยู่ รู้แต่หากยังไม่โต้ตอบไปในตอนนี้ เขาคงกลายเป็นฝ่ายที่ถูกกินแทน มือที่ซนไม่แพ้กันจึงกอบกุมเข้าส่วนแข็งขืนของอีกคน มันทั้งแข็งมากจนเผลอคิดไปว่าหากได้เห็นของจริงจะตื่นตัวแค่ไหน
 
 
 
 
เหมือนแมกซ์เดาความคิดนั้นถูก
 
 
 
 
เขาปลดกางเกง รูดซิบลงให้อีกฝ่ายพอได้เห็นความตื่นตัวภายใต้ชั้นในตัวบาง คนเก่งเบือนหน้าแดงหนีด้วยความเขินอายด้วยความไม่เคยชิน
 
 
 
เพราะถึงจะยั่วยวนแค่ไหนแต่ฝ่ายที่ถูกรุกคือลูกค้า ไม่ใช่หนุ่มฮอตของร้านคนนี้
 
 
 
 
“ห..ห้องข้างบนว่าง ถ้าคุณ…อยากใช้บริการ”
 
 
“ไม่รู้สิ ใครอยากก็จัดการสิครับ”
 
 
 
 
ปากบางเม้มเข้าหากันแน่นก่อนลุกออกไปโดยไม่พูดจาสักคำ แค่นั้นก็มากพอให้คนที่ถูกทิ้งคิดได้ว่าเกมในครั้งนี้ตัวเองเป็นฝ่ายชนะและเอาคืนอีกฝ่ายได้แล้ว
 
 
 
 
 
แต่ฮาเปอร์ก็เดินกลับมาพร้อมกุญแจห้อง
 
 
 
 
“ป..ไปเร็วสิครับ”
 
 
 
 
สีหน้าตกใจแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเมื่อคนที่ลุกหนีไปเดินกลับมาเชิญชวนถึงที่ ยังไงในคืนนี้ต้องมีสักคนที่ร้องเจ็บและเดินไม่ไหวในตอนเช้า
 
 
 
 
และแมกซ์คิดว่าคนนั้นไม่ใช่เขา
 
 
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
มันแบบ มันนนนนฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ กามได้กามดีกามตั้งแต่ตอนแรกนถึงตอนนี้ฮือออออ ;////;) ไฟกำลังแรงได้ที่เรื่องนี้เลยลงรัวๆ
 
ย้ำอีกนะคะใครที่ไม่รู้จักคู่นี้ดูเอนทรี่แรกของคู่นี้เลยค่ะฮืออออ ใจสั่นนนนนกลัวความกามตัวเอง5555 สำหรับใครที่ชอบก็เม้นบอกเราหน่อยนะคะแงงงง ต้องการฟึดแบ็คเด้อ อยากรู้ความคิดของคนอื่น
 
 
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ
ไปละ จุ๊บ💚