WINTER THE SERIES – Letter II

Title : Letter II [Winter the series]

Couple : Peter Parker x Harry Osborn

Author : Lizxeh

Warning : Boy’s love

Note : ตอนสองมาแล้วววว และคิดว่าตอนหน้าอาจจบแล้วค่ะ แฮร์รี่คงเบื่อกับการนั่งเขียนจดหมายแล้ว 5555555555555555

=========================================================

.

.

.

2

.

.

.

.

.

หลายวันแล้วนับตั้งแต่ฉบับล่าสุด นายคงยังไม่ลืมเรื่องเล่าครั้งก่อนที่ฉันเล่าให้ฟังนะ?

เรื่องที่นายแอบร้องไห้ตอนสักสิบสามสิบสี่ได้ที่นายเห็นรุ่นพี่สุดเซ็กซี่ที่แอบชอบไปยืนจูบกับหนุ่มนักกีฬาสุดฮอตจากต่างโรงเรียนคนนั้น

.

รู้ไหมฉันแทบอยากขำออกมาดังๆจริงๆนะ แต่กลัวนายจะร้องไห้หนักกว่าเดิม แล้วก็กลัวนายจะโกรธด้วย

ฉันเลยต้องทำหน้านิ่งพร้อมๆกับกอดปลอบนาย ทั้งๆที่นายสูงกว่าฉันแล้วในตอนนั้น ไม่รู้ว่าป้าเมย์เลี้ยงยังไงให้นายโตหนีฉันภายในสี่ปี

 .

หรือจะเป็นเพราะฉันที่มักโดนนายแย่งขนมไปกินกันนะ? เลยโตไม่ทันนายเลย แย่ชะมัด

 .

 .

พูดถึงปัจจุบันบ้าง นายรู้ไหมว่าหน้าหนาวในปีนี้หนาวสุดๆไปเลย ฉันแทบไม่อยากออกไปไหนซุกตัวอยู่แต่ใต้ผ้าห่มในห้องที่เปิดเครื่องทำความร้อน

แอบคิดๆอยู่ว่าถ้านายอยู่ด้วยกันในตอนนี้คงดีไม่น้อย เพราะคงมีคนชวนฉันดื่มชาแปลกๆที่ผสมกันเองมั่วซั่วสุดท้ายก็จบลงที่ท้องไส้ปั่นป่วนปวดกันไปหลายวัน (นายนี่มันตัวปัญหาชัดๆเลยปาร์คเกอร์!)

.

และด้วยความหนาวของอากาศบ้าๆที่นี่ฉันเลยตัดสินใจไปซื้อสเวตเตอร์ตัวใหม่โดยพยายามห้ามใจไม่ให้เอาสีน้ำเงินที่นายชอบ แล้วเลือกสีเขียวสุดโปรดมาแทน

แต่มารู้ตัวอีกทีฉันก็ใส่สเวตเตอร์สีน้ำเงินไปแล้ว พอเปิดถุงกระดาษออกดู.. นายรู้ไหมว่ามันเต็มไปด้วยของที่เป็นสีน้ำเงินทั้งนั้นเลย

รู้สึกแย่จังที่ดันทำในสิ่งที่ตัวเองพยายามห้ามลงไป

.

จริงๆสีน้ำเงินก็สวยดีนะฉันว่า ไม่ใช่เพราะฉันคิดถึงนายหรอกเลยซื้อมาน่ะ

 .

 .

ก่อนจะบ่นเรื่องสีน้ำเงินบ้าๆนั่นนานกว่านี้ฉันขอตัดฉับเล่าเรื่องราวเมื่อวันก่อนให้นายรับรู้ดีกว่า

 .

เมื่อวานฉันออกไปข้างนอกตั้งใจว่าจะซื้อดอกไม้สักช่อมาประดับห้องให้ดูน่าอยู่เสียหน่อย

พอไปถึงที่ร้านประจำ สั่งของเรียบร้อยแต่ดันมีผู้หญิงที่ฉันไม่คุ้นตาเลยสักนิดเดินเข้ามาพร้อมกุหลาบช่อใหญ่ หล่อนจับมันยัดใส่มือฉันแต่ก็ไม่พูดอะไร

พอฉันจะเอ่ยถามหล่อนก็ดันวิ่งหนีไปซะได้ ดูโรคจิตจัง

 .

มารู้เอาทีหลังว่านั่นคือยัยเฟลิเซียที่เคยแอบชอบนายตอนไฮสคูลแต่เหมือนเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นฉันตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

ในช่อดอกไม้มีจดหมายแนบมาด้วยนะ บอกถึงเรื่องราวความรักที่หล่อนคาดหวังว่าจะมีด้วยกันกับฉัน วาดฝันไปจนถึงวันที่แต่งงานและมีลูก หล่อนบอกอีกด้วยว่าอยากมีลูกสาวและลูกชายอย่างละหนึ่งคน

.

.

ฉันคิดว่ามันไม่ตลกเลย หล่อนดูโรคจิต

 .

 .

.

เอาเถอะมาพูดถึงเรื่องของเราบ้างดีกว่า นายได้ใส่เสื้อที่ฉันให้คนเอาไปให้หรือเปล่า เจ้าฮู้ดดี้สีเทาเข้มและสเวตเตอร์สีฟ้าสองตัวนั้นน่ะ

รู้มั้ยว่ามันเป็นตัวสุดท้ายจากคอลเลกชั่นของดีไซน์เนอร์คนโปรดฉันเลยนะ คนที่นายบอกว่ารสนิยมห่วยแตกนั่นล่ะ (อิ___อิ)

.

ฉันรู้ว่าถ้าเอาไปให้เองนายคงปฏิเสธมันแน่ๆเลยฝากเกวนให้เอาไปให้นาย แน่นอนว่านายรับมันทันทีเพราะนายไม่กล้าปฏิเสธสาวสวยแบบนั้นได้หรอก

.

ถ้าไม่ติดว่ามีนายนะ ฉันจีบเธอแน่ๆ สาบานเลย!

.

(นายคงมองไม่เห็นประโยคนั้นหรอก เพราะฉันขีดฆ่ามันไปแล้ว หึหึ) วกมาที่เรื่องป่วยออดๆแอดๆแบบคนแก่ของฉันบ้าง ตอนนี้หายเป็นปลิดทิ้งเลย เหลือเพียงแค่อาการทางจิตใจนิดหน่อย

หมอบอกว่าให้เลิกคิดมากเลิกจมอยู่กับความเจ็บปวดเดิมๆ ความทรมานเก่าๆ เพราะมันจะส่งผลให้ฉันป่วยทางกายได้

.

แต่นายรู้ไหม มันยากมากจริงๆที่จะไม่ให้ฉันคิดมากหรือเป็นกังวลอะไร ในเมื่อไม่มีนายอยู่ใกล้ๆทุกอย่างมันแย่จริงๆ

.

ฉันได้แต่คิดนะว่าถ้าวันนั้นฉันไม่ให้นายไป ในตอนนี้คงไม่ต้องมานั่งเขียนจดหมายงี่เง่าเหมือนสาวสิบสี่ที่เขียนจดหมายสารภาพรักกับรุ่นพี่หรอก

.

ถ้านายอยู่ใกล้ๆฉันคงห่อตัวอยู่ใต้ผ้าห่มหนาๆกับนายสองคน หรือไม่ก็คงดื่มชา แน่นอนว่าคนที่ดื่มคือฉัน ส่วนนายคือเจ้าของอ้อมกอดอุ่นๆที่รัดรอบตัวฉันในขณะที่เรานั่งดูหนังในห้องนอน

เขินชะมัด นายอ่านแล้วต้องจินตนาการตามนะเพราะนายจะคิดถึงฉันแล้วก็อยากจะกลับมาเร็วๆแน่นอน เอาชื่อเสียงบริษัทพ่อฉันเป็นเดิมพันเลย

 .

.

ว่าแต่ถ้ามานับดูตามวันเวลาจริงๆแล้วนายเองก็หายไปนานกว่าที่ใครจะคาดคิดนะเนี่ย ทุกคนคิดถึงนายจะแย่

แฟลชคงอยากเลี้ยงเหล้านายที่หมอนั่นได้เลื่อนตำแหน่งในงานที่ทำ รวมไปถึงงานเลี้ยงรุ่นที่เพื่อนๆมารวมตัวกันด้วย

แน่นอนล่ะฉันเองก็ไปมาแต่ถ้าไม่ได้แฟลชและเอมม่าฉันคงนั่งเหงาที่นั่นแน่ๆเพราะไม่มีคนตลกๆที่เข้าสังคมเก่งอย่างนายไปด้วยไงล่ะ

คนเพื่อนน้อยอย่างฉันก็ต้องตัวติดนายอย่างกับลูกลิงแม่ลิงอย่างไรอย่างนั้น (นายห้ามหัวเราะเด็ดขาด)

 .

อีกอย่างวันนี้ก็คริสต์มาสอีฟแล้วด้วย ต้นคริสต์มาสต้นใหญ่ถูกเอามาตกแต่งหน้าบริษัทด้วยล่ะ แน่นอนว่าพ่อฉันไม่ทำหรอก และแน่นอนอีกล่ะว่ามันคือไอเดียฉันด้วยเหตุผลที่ว่าทุกคนควรสนุกสนานกันหน่อย ก็..ทำงานมาตลอดปีแล้วนี่เนอะ มีความสุขกันบ้างไม่เห็นเป็นไรเลย

 .

นายอย่าลืมมาดูล่ะ เพราะดาวที่อยู่บนยอดต้นมันมีตัวพีสลักติดอยู่เป็นสีแดง ตัดกับสีทองของดาวเลย ฮะฮะ อันนี้เป็นไอเดียของเกวนที่อยากทำให้ฉันรู้สึกดีและอยากทำให้เพื่อนาย

เธอลงทุนออกแบบตัวอักษรเองเลยนะ ถ้านายไม่ใจร้ายมากนักก็แวะมาเยี่ยมชมผลงานได้ แต่คงต้องใช้เลนส์ซูมอันโปรดของนายมาส่องดูล่ะ เพราะมันอยู่สูงมากจริงๆ

ไว้ถ้าว่างๆฉันอาจจะแวะไปเซอร์ไพรส์นาย ห้ามไล่ฉันกลับเด็ดขาด เพราะไม่อย่างนั้นฉันนี่แหละจะดึงดันพานายกลับมาเอง แม้แต่พระเจ้าก็ห้ามอะไรฉันไม่ได้

 .

ตอนนี้ฉันขอตัวไปหาของกินอร่อยๆรองท้องก่อนแล้วกัน มันร้องประท้วงมาสักพกใหญ่ๆแล้ว นี่ถ้านายอยู่นะ ไก่อบน้ำผึ้งของฉันคงหายไปครึ่งนึงแล้วแน่ๆ โชคดีชะมัดที่นายไม่อยู่ :p แต่คงโชคดีกว่าถ้านายอยู่ใกล้ๆฉันในตอนนี้

 .

.

เอาล่ะ ไปดีกว่า

 .

 .

.

คิดถึงนายนะ คิดถึงมากๆจริงๆ

.

.

.

.

.

.

tbc.

.

.

.

=========================================================

.

.

.

ตอนที่สองมาเสิร์ฟแล้วค่ะ สารภาพว่าที่มาช้าเพราะมัวแต่ติ่งอิคู่ในเอนทรี่ที่แล้วอยู่ 5555 เลยมาสายไปนานเลย

บวกกับที่เป็นช่วงสอบด้วยค่ะ อ่านหนังสือทั้งที่ไม่อยากนี่มันทรมานจริงๆเลยชีวิต YY

จะว่าไปตอนหน้าแอร์รี่จะไปหาพีทแล้ว อิอิ ไม่ต้องทนนั่งเขียนจดหมายแล้วโน๊ะยัยเกาลัด (ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกก)

.

พูดถึงฮอบบิทบ้างดีกว่า ใครไปดูมาแล้วบ้างคะ T———T โกรธพีเจแล้ว แงงงงง

เราไปดูIMAXมาค่ะ ภาพสวยมากกก ซีจีคุ้มค่าราคาเลย เหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในเรื่องจริงๆแหละ 55555 ถ้าใครดูแล้วต้องบอกว่าแว่นIMAXคือดีมาก เพราะมันใหญ่จนปิดไปครึ่งหน้า ไม่มีใครรู้แน่นอนค่ะว่าร้องไห้ ถถถถถถ

ใครที่ยังไม่ได้ดูรีบไปดูเลยนะคะ คือนอกจากดราม่าที่มีเต็มเปี่ยมแล้ว ฉากบู๊ก็มันค่ะ และทุกคนต้องหมั่นไส้อัลฟริดแน่ๆ และต้องหมั่นไส้ธอรินแน่ๆ อิอิ

ปล.เตี่ยสวยมากค่ะ Y////Y ธรันดูอิลของเรานะห้ามแย่ง ฮืออออออออ ไม่เอาลูกเอาพ่อก็ด้ะ

Advertisements

WINTER THE SERIES – Letter [ ??? ]

letter_love

Title : Letter [Winter the series]

Couple : ???

Author : Lizxeh

Warning : Boy’s love

Note : ทายสิใครเอ่ย ?

=========================================================

.

.

.

1 .

.

.

.

.

ฤดูหนาวมาอีกแล้วแฮะ ปีนี้ดูเหมือนจะหนาวเร็วกว่าที่คิดเสียอีก ฉันไม่ค่อยชอบมันเลยเพราะสเวตเตอร์ตัวเก่าเริ่มให้ความอบอุ่นได้ไม่พอแล้วล่ะ ความเป็นจริงแล้วตัวอื่นก็มีนะ จริงๆมีเยอะแทบเต็มตู้เลยล่ะเพียงแต่ตัวนี้พิเศษกว่านั้น

.

.

.

นายก็รู้นี่! เจ้าตัวสีน้ำเงินที่ฉันบอกว่ายังไงก็ไม่ใส่มันเด็ดขาดแต่นายดันบอกว่ามันเข้ากันกับฉันได้ดีแถมยังหยิบไปจ่ายเองเสียเฉยเลย ถึงแม้ว่าราคามันจะเท่ากับเงินเก็บนายเกือบทั้งเดือนแต่นายก็ยังทำยิ้มหน้าระรื่นได้อีก

.

.

.

แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ฉันแอบโอนเงินเข้าบัญชีนายได้ยังไงกัน เจ้าโง่เอ๊ย

.

.

.

ฉันแนบรูปมาให้ดูด้วย เผื่อว่านายจะลืมไปแล้วว่ามันคือเจ้าเสื้อตัวไหน

.

.

.

.

parksborn-sweater

.

.

.

.

สภาพมันดูใหม่กว่าในปัจจุบันเสียอีกนะเนี่ย แน่ล่ะก็ฉันถ่ายมันเก็บไว้เมื่อสี่ปีก่อนนี่ นายบอกว่ามันเหมาะกับฉันทั้งๆที่รู้ว่าฉันเกลียดเจ้าเสื้อขนๆแบบนี้มากที่สุดในโลก

.

.

.

ตอนนั้นฉันก็คิดว่านายแกล้งฉันเล่นหรือเปล่าแต่มารู้เอาว่านายพูดจริงก็ตอนที่หยิบเงินและเหรียญออกมาจากกระเป๋าเงินใบเก่าๆนั่นของนายและซื้อให้ลูกเศรษฐีอย่างฉันเนี่ยล่ะ

.

.

.

ฉันต้องซึ้งใช่ไหม?

.

.

.

.

.

เอาเถอะข้ามมาเรื่องอื่นบ้างดีกว่า ตอนนี้อาการป่วยเล็กๆน้อยๆของฉันเวลาอากาศเปลี่ยนแปลงกระทันหันเริ่มหายแทบสนิทแล้วล่ะ ฉันอยากเดินไปบอกนายตรงๆพร้อมๆกับกระโดดขี่หลังให้นายวิ่งรอบบ้านฉันสักสองสามรอบ แน่นอนว่าคนที่จะตายไม่ใช่ฉันแต่เป็นนายแน่ๆพ่อหนุ่มนักกีฬาจอมแสบ

.

.

.

ฮ่าาาาาาา

.

.

.

คิดไปแล้วก็ขำ ตอนที่นายวิ่งแข่งแล้วฉันล้ม (..จริงๆต้องบอกว่าแกล้งล้ม) และนายเองที่ใกล้จะเข้าเส้นชัยอยู่แล้วเชียวแต่ดันวิ่งกลับมาเพื่อพยุงฉันขึ้นทำให้โดนฉันผลักล้มและฉันก็ชนะไปในที่สุด

.

.

.

ตลกเป็นบ้าเลย!

.

.

.

คนฉลาดๆอย่างนายดันโดนเด็กหน้าไม่ยิ้มอย่างฉันแกล้งเอาซะได้ ตอนนั้นฉันภูมิใจจะตาย ..ไม่ใช่เพราะได้ที่หนึ่งหรือเหรียญทองอะไรหรอก แต่เป็นการหลอกนายได้ต่างหาก

.

.

.

..แหม ฉันนี่เอาชนะนายได้ตั้งแต่ตอนสิบขวบเลยแฮะ เก่งชะมัด!

.

.

.

.

.

เอาล่ะ ฉันคงต้องไปแล้วเพราะเสียงเคาะประตูจากคนด้านนอกที่บอกว่าหมอมาแล้ว ขอบอกไว้ก่อนว่าฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอก แค่ปวดหัวนิดหน่อยและคนที่บ้านที่นิสัยราวกับกระต่ายตื่นตูมก็ดันเรียกหมอจากโรงพยาบาลมาเพื่อประเคนการรักษาฉันถึงที่บ้าน ทั้งที่คนที่เจ็บมากกว่าฉันก็มีเยอะแยะไป เจ้าพวกคนไม่นึกถึงส่วนรวมเอ๊ยยยยยยย

.

.

.

.

ไว้เจอกันใหม่นะ

.

.

.

.

ปล.ฉันไม่ลงท้ายว่า รักนาย คิดถึง หรือด้วยความเคารพอะไรทั้งนั้นหรอกนะ เพราะนายน่ะมันเจ้าโง่

.

.

.

.

.

.

.

คิดถึงนะ

.

.

.

.

.

.

tbc.

.

.

.

=========================================================

.

.

.

สวัสดีข่าาาาาาา หลังจากหายไปเดือนนึงเต็มๆ(เท่าที่ดูจากปฏิทินว่าเอ็นทรี่ล่าสุดคือเดือนที่แล้ว…) วันนี้เรากลับมาใหม่พร้อมฟิคฤดูหนาว ที่อากาศบ้านเราไม่หนาวตามเลยสักนิด นั่นเป็นเหตุผลที่เราดองฟิคข่ะ อิ___อิ

.

.

เข้าเรื่องดีกว่า ชื่อเรื่องก็บอกแล้วเนอะว่าอะไรเป็นอะไร แต่ที่ไม่บอกคือใครต่างหาก ลองทายกันเล่นๆมั้ยว่าคนที่เขียนจดหมายพร่ำเพ้อ บลาๆๆๆนี่คือใครกัน เขียนถึงใคร และคู่ไหนกันหนอ (จริงๆมันง่ายมากเลย หลายจุดเลยที่บ่งบอกถึง -____-)

.

.

ไม่รู้ว่าแนะนำตัวไปรึยัง แต่เราชื่อมายด์ค่ะ อิ__อิv

.

.

เข้ามาอ่านแล้วก็เม้นบอกหน่อยก็ดีนะคะ ติชมได้ตามสบายเผื่อเราจะได้เอาความคิดเห็นไปต่อยอดอีกที แต๊งกิ้วเวรี่มัชค่ะ :D

WINTER THE SERIES

WP9JRLSB

 

เรื่องราวความรักของคนสองคนที่ความหนาวหรือจะสู้ความเร่าร้อนอบอุ่นของพวกเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

soon !