[NAPOLLYA] SAVE THE LAST DANCE FOR ME

Title : [AU] Save the last dance for me

Couple : Illya Kuryakin x Napoleon Solo

Author : Lizxeh

Warning : Boy’s Love

Note : ฟิคที่มาในตอนเราฟังเพลงนี้

กรุณากดเปิดฟังไปด้วยเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านเนาะ แฮะแฮะ และที่มันเป็นเอยูเพราะเพลงนี้ไม่ได้อยู่ในช่วง60หรือ70แต่เป็นเพลงตอนปีพ.ศ.2548ค่ะ 555555555 , เอนจอยรีดดิ้งค่า!

★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★

มันเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของเหล่าผู้ดีที่ไม่รู้นโปเลียน โซโลไปรู้จักกับคนแบบนั้นได้ยังไง ตอนที่เห็นการ์ดเชิญร่วมงานในครั้งแรกอิลยาโยนมันลงถังขยะอย่างไร้ปราณีเพราะงานสังสรรค์คือสิ่งที่เขาไม่ถนัดที่สุดในชีวิต แม้จะเป็นการ์ดที่เชิญถึงหนุ่มอเมริกันก็ตาม แต่เพราะรู้ดีว่าต้องโดนรบเร้าให้ไปด้วยอย่างแน่นอนเลยเลือกทำสิ่งที่จะตัดปัญหาการถูกรบเร้าและอาจถูกประชดประชันเพราะความไม่พอใจจากใครอีกคน

แต่โซโลก็เห็นมันในที่สุดตอนกำลังจะโยนขวดเจลทิ้งลงถังขยะ

คำถามตามมาง่ายๆว่าทำไมจดหมายรูปแบบสวยงามถึงลงไปอยู่ในถังขยะที่เต็มไปด้วยถุงยางใช้แล้ว ห่อขนมและอื่นๆ อิลยาไม่ตอบในตอนแรกแต่ก็แพ้หลุดปากพูดไปในตอนที่โดน ‘บีบ’ บังคับด้วยมือสากแต่นิ่มกว่ามืออิลยาหลายเท่า

พอได้คำตอบที่น่าพอใจโซโลก็ตอบแทนด้วยการปล่อยมือจากสิ่งที่โดนบีบคั้นแต่กลับมาใหม่กับความอุ่นร้อนของโพรงปากช่างพูดพร้อมกับคำถามที่ตอบได้เพียงคำตอบเดียวเท่านั้น และเมื่ออิลยาตอบตกลง รางวัลที่ได้คือการแสดงความสามารถของคาวบอยที่ขึ้นคร่อมขี่สิ่งที่อยู่ด้านล่างได้ดีเหลือเกินจนต้องจบลงที่อาบน้ำใหม่กันทั้งคู่

เพราะถุงยางชิ้นสุดท้ายนอนอยู่ในถังขยะตั้งแต่เมื่อคืนวานและคืนนี้โซโลเลยเลอะไปด้วยสิ่งที่ออกมาจากอิลยาที่รุนแรงจนคนช่างพูดอย่างโซโลทำเพียงก้มลงซบไหล่คนด้านล่างและปล่อยให้เสียงครางทำลายความเงียบของห้อง

★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★

คฤหาสน์หลังใหญ่โตตกแต่งไปด้วยไฟหลากสีที่ด้านนอกจนถึงทางเข้าตัวบ้าน เพียงก้าวเข้าประตูก็พบเจอกับด้านในอาหารที่มีแชนเดอร์เลียอันใหญ่ประดับอยู่เหนือหัว ไม่อยากคิดว่าหากมันหล่นลงมาจะมีกี่ชีวิตที่ต้องสังเวยให้ความสวยงามแต่ร้ายกาจนั่น

ผู้คนมากหน้าหลายตาทักทายด้วยรอยยิ้ม บ้างจริงบ้างแค่หน้ากาก รวมไปถึงคนข้างกายที่ในตอนนี้ดูจะพออกพอใจกับบรรยากาศแบบนี้เหลือเกินใบหน้าจึงประดับไปด้วยรอยยิ้มกว้าง แต่ไม่ใช่ยิ้มที่เป็นหน้ากาก

เป็นยิ้มที่อิลยาเท่านั้นที่จะดูออกว่าลูกหมาตัวใหญ่ข้างกายตื่นเต้นแค่ไหนกับงานประเภทนี้

เสียงเพลงจากวงดนตรีดังขึ้นเมื่อเจ้าของงานกล่าวต้อนรับแขกผู้มาเยือนทุกคนด้วยน้ำเสียงสดใสและใบหน้าเรียวเล็กที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางทำให้งดงามดังเจ้าหญิงจากเทพนิยายที่ชวนให้ใครต่อใครหลงใหล แต่ไม่ใช่กับอิลยาที่เลิกสนใจใบหน้างดงามใต้เครื่องประทินโฉมตั้งแต่พบเจอหนุ่มอเมริกันกวนประสาทที่ใบหน้าเปล่าเปลือยไร้ลิปสติกสีแดงหรือมาสคาร่าหนาเป็นแพช่างดูเป็นจริงและเปี่ยมเสน่ห์สะกดให้ไปไหนไม่รอด

แต่โซโลคงไม่คิดเช่นนั้น

อิลยามองขึ้นไปด้านบนบันไดสูงที่คนสองคนกำลังทำความรู้จักอย่างสนิทสนมด้วยการที่ฝ่ายชายก้มลงจูบมือหญิงสาวและเจ้าหล่อนก็ยิ้มออกมาด้วยความเขินอายไม่ใช่น้อยเมื่อดูเหมือนเธอปรารถนาช่วงเวลาแบบนี้มานานแสนนาน

เขามองภาพด้านบนด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงออกถึงอาการใดๆแต่แววตาแข็งกร้าวราวกับอยากทำลายบรรดาแก้วแชมเปญที่เรียงตัวสูงอยู่ด้านหน้างาน เพราะไม่ชินกับการที่เห็นคนรักไปจูบมือใครต่อใครแล้วยังทำท่าทางเสน่หาใส่เหมือนแท้จริงแล้วเขาก็เป็นแค่คนคั่นเวลาทั่วๆไปไม่ใช่ตัวจริงหนึ่งเดียวของชายหนุ่มอย่างที่เข้าใจตลอดมา

อิลยาหันมาสนใจกับเคาท์เตอร์บาร์เล็กๆด้านมุมห้องโถงเพื่อสั่งเครื่องดื่มและนั่งหันหลังให้กับความบันเทิงทั้งหมดของงาน หันหลังให้กับภาพที่อาจต้องเห็นทั้งคืน ภาพที่โซโลไล่โปรยเสน่ห์ใส่สาวน้อยใหญ่ทั่วทั้งงานเหมือนลืมว่าเขามีตัวตนอยู่ตรงนี้

★  ★

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด รู้เพียงแต่อิลยาปฏิเสธหญิงสาวไปแล้วหลายคนที่เข้ามาชวนไปเต้นรำกลางฟลอร์ เหตุผลไม่ใช่เพราะรังเกียจหรืออยากทำร้ายจิตใจพวกเธอ เพียงแต่เรื่องเต้นรำไม่เคยอยู่ในสมองของเขาและมันไม่ใช่งานถนัดผิดกับใครอีกคนที่ก่อนหน้านี้หายไปจากสายตาแต่ตอนนี้กำลังเดินตรงมายังเขา

“มันเป็นงานเลี้ยงเต้นรำ นายจะนั่งอยู่เฉยๆแบบนี้ได้ยังไง”

โซโลรู้เรื่องดีถึงเหตุผลที่ว่าทำไมอิลยาถึงเลือกนั่งดื่มอยู่เฉยๆทั้งที่หญิงสาวงดงามหลากหลายคนมาเสนอเป็นคู่เต้นให้แต่กลับโดนปฏิเสธกลับไป

“เต้นกับฉันมั้ย?”

คำตอบที่โซโลได้รับเป็นการสั่นศีรษะเบาๆของหนุ่มรัสเซียก่อนเจ้าตัวจะกลับไปให้ความสนใจกับเครื่องดื่มในมือ

ในตอนที่ตัดสินใจจะเดินกลับไปสู่ฝูงคนกลางห้อง ข้อมือของโซโลก็ถูกรั้งไว้ด้วยใครบางคนพร้อมด้วยรอยยิ้มที่บ่งบอกถึงการขอโทษที่ตอบสนองในคำชวนนั้นไม่ได้

“ไม่เป็นไร แค่อย่าดื่มจนฉันต้องลากนายกลับบ้านแล้วกัน”

อิลยาส่งยิ้มกลับไปให้คู่หูอีกครั้งในตอนที่เจ้าตัวเดินหันหลังกลับไปเข้าฝูงชนและหญิงสาวต่างรุมล้อมประหนึ่งหนุ่มพวกหล่อนเป็นโลหะที่ถูกดูดดึงเข้าหาแม่เหล็กอย่างโซโล

บทเพลงถูกบรรเลงขึ้นจากวงดนตรีและนักร้องที่ทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมสมค่าจ้าง รวมไปถึงผู้คนที่เต้นรำกันอย่างสนุกสนานรื่นเริงอยู่กลางห้องจัดงาน ทั้งชายหนุ่มหญิงสาวต่างยิ้มแย้มเมื่อได้เต้นรำร่วมกันและมากไปกว่านั้นสำหรับบางคนที่รอเวลาจะได้ร่วมเต้นกับคนที่ตนแอบชอบอย่างเจ้าของงานที่ยิ้มแย้มแจ่มใสยามเมื่อเธอได้ขยับท่วงท่าไปพร้อมกับหนุ่มเจ้าชู้วาจาชวนเพ้ออย่างโซโล

อิลยามองภาพนั้นอยู่นานโดยไม่ได้เลื่อนสายตาจากไปไหนส่วนหนึ่งเป็นเพราะความสนุกสนานบนใบหน้าของชายหนุ่มที่ดึงดูดให้เขาเพลิดเพลินจนไม่สนใจสิ่งรอบข้าง อีกส่วนอาจเพราะความสนุกสนานบนใบหน้าของหญิงสาวที่ทำให้รู้สึกว่าหากเป็นเขาที่เต้นรำคู่กับโซโลแทนที่เธอคงจะดีไม่น้อย ติดอยู่ที่เรื่องเต้นสำหรับเขาไม่ใช่สิ่งง่ายดายสำหรับคนไม่สนใจงานสังสรรค์และไม่เคยได้ฝึกฝนการเต้นแบบนั้นมาก่อน ที่ทำได้ทั้งหมดคือต้องยอมปล่อยให้คนรักไปมีความสุขกับคนอื่น

เพราะอิลยารู้ดีว่านโปเลียนโปรดปราณการเต้นรำสังสรรค์แค่ไหน

และทั้งหมดที่ทำได้คือการเดินไปทางวงดนตรีพร้อมด้วยกระดาษที่ขีดเขียนบางอย่างลงไปในนั้นแล้วส่งให้กับมือนักร้องที่พักเสียงในช่วงดนตรีบรรเลง

★  ★  ★  ★  ★  ★

เพลงจังหวะสนุกสนานจบลงก่อนนักร้องหญิงคนเดิมจะกล่าวข้อความเล็กๆน้อยๆถึงเพลงต่อไปว่าเกี่ยวกับอะไรและน่ารักแค่ไหนสำหรับคนที่ไม่กล้าบอกความจริงไปแต่ใช้เสียงเพลงเป็นช่องทางสื่อสารฝากบอกคนรักว่าตนรู้สึกยังไง หล่อนยิ้มเล็กน้อยให้กับเจ้าของกระดาษที่เขียนขอรายชื่อเพลงมาและดนตรีก็เริ่มบรรเลงขึ้นอีกครั้ง

You can dance-every dance with the girl
Who gives you the eye, let her hold you tight

ทันทีที่ได้ยินเนื้อร้องจากหญิงสาวบนเวที ไม่ต้องใช้เวลาคิดให้มากก็รู้ว่าใครคือเจ้าของกระดาษที่ให้เพลงพูดแทนความในใจตน โซโลมองไปยังเคาท์เตอร์บาร์มุมห้องก่อนจะพบอิลยาที่ส่งยิ้มเขินอายมาให้เขา

แต่โซโลไม่ลืมหญิงสาวในอ้อมแขนที่ส่งสายตาหวานเคลิ้มมาให้เขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ทักทายกันหลังหล่อนกล่าวเปิดเริ่มงานวันเกิดของตัวเอง เขาหันไปไปส่งรอยยิ้มให้เธอพร้อมทั้งดึงสติทั้งหมดกลับมาที่จังหวะสนุกๆของเพลงที่เต้นรำคู่กับหล่อน เพราะความสนุกและเนื้อเพลงที่มั่นใจว่านี่คือสิ่งที่ใครตรงมุมเคาท์เตอร์บาร์อยากจะบอกทำให้รอยยิ้มของเขายิ่งกว้างมากขึ้นเพียงแต่มันไม่ได้ถูกส่งกลับไปหาคนที่ควรจะได้รับรอยยิ้มนี้

You can smile every smile for the girl
Who’d like to treat you right 
neath the pale moonlight

 

 ★

ท่อนต่อมาของเพลงทำให้โซโลต้องหันกลับไปมุมเดิมในที่สุดเมื่อดูเหมือนว่าท่อนนี้ของเพลงส่งมาให้เขาโดยเฉพาะที่กำลังยิ้มกว้างกับหญิงสาวเจ้าของใบหน้าและเรือนร่างอันงดงามดลใจชาย หากเพียงแต่ชายคนที่โดนเสน่ห์ความงามของหล่อนมัดใจได้คงไม่ใช่เขาที่ทั้งใจทุ่มให้กับหมีรัสเซียตัวยักษ์ตรงมุมห้องนั้น

But don’t forget who’s takin’ you home

And in who’s arms you’re gonna be

So darlin’ save the last dance for me

โซโลรู้ดีว่านอกจากหญิงสาวตรงหน้าแล้วมีสายตาของใครอีกคู่กำลังจับจ้องมาที่เขาและแน่ใจว่าเจ้าตัวคงเห็นความเขินบนใบหน้าของเขา แม้จะไม่ได้ชัดเจนถึงขนาดแก้มแดงแบบหญิงสาวตรงหน้าแต่มั่นใจว่าใบหูของเขาคงเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะเลือดสูบฉีดอย่างแน่นอน

ฉันไม่ลืมหรอกว่าต้องกลับบ้านกลับใคร และไม่มีทางลืมว่าจริงๆแล้วอ้อมกอดที่อุ่นและสบายใจที่สุดคืออ้อมกอดของใคร

Oh I know that the musics fine like sparklin’ wine
Go and have your fun

อิลยามองโซโลที่รื่นเริงสนุกสนานท่ามกลางผู้คนที่พากันจับคู่เต้นรำอย่างสุขใจ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของคู่ชายหญิงที่โดดเด่นที่สุดในงานอาจทำให้ใครต่อใครที่มองพากันอิจฉาความสุขของทั้งคู่ ยกเว้นเขาที่รู้ดีว่ารอยยิ้มกว้างบนใบหน้านั้นเกิดขึ้นเพราะอะไร รู้ดีว่าใบหูที่แปรเปลี่ยนเป็นสีเข้มเพราะความเขินนั้นเป็นเพราะใคร

ไม่ใช่หญิงสาวตัวเล็กน่ารักเจ้าของงาน แต่มันเป็นเพราะอิลยา

Dance and sing but while were apart

Don’t give your heart to anyone

หนุ่มอเมริกันหมดซึ่งความอดทนที่ทนมาทั้งหมด เขาหันมองอิลยาผู้เป็นเจ้าของเพลงเต้นรำในรอบนี้

อิลยาผู้เป็นเจ้าของร่างกาย เป็นเจ้าของหัวใจนโปเลียน โซโล

แม้ว่าเขาจะทั้งเต้นทั้งร้องอยู่กับสาวสวยสุดในงานแต่จิตใจกลับไม่อยู่ที่ตรงนี้ ไม่อยู่กับสิ่งที่ทำตรงหน้า เพราะมันลอยไปหาเจ้าของรอยยิ้มหมีโง่ที่หากไม่กลัวว่าจะหักหน้าเจ้าของงานเขาคงปล่อยมือจากหล่อนและวิ่งไปหาคนตัวสูงในมุมเครื่องดื่มตรงนั้น

Baby don’t you know I love you so
Can’t you feel it when we touch
I will never, never let you go
I love you oh so much

เหมือนสวรรค์เมตตาเมื่อคนสนิทของหล่อนเดินเข้ามาบอกว่ามีสายด่วนจึงต้องรบกวนการเต้นรำครั้งนี้ของทั้งคู่ โซโลยิ้มอ่อนโยนให้หญิงสาวที่มีท่าทีไม่อยากจากเข้าไปแม้จะเป็นการไปพูดคุยธุระเรื่องสำคัญก็ตาม

และมารู้ตัวอีกทีโซโลก็มาหยุดยืนอยู่ด้านหน้าชายหนุ่มผู้ครอบครองหัวใจเขาไว้ทั้งดวง

“ไม่คิดว่านายจะแยกตัวออกมาได้”

อิลยากล่าวด้วยน้ำเสียงติดตลกแต่ไม่ใช่การเย้ยหยัน เป็นน้ำเสียงอบอุ่นที่ติดตลกแถมยังทั้งเขินอาย

“มีธุระด่วนพอดี ฉันเลยมาหานายและรู้ดีว่านายไม่เต้น เพราะงั้นแค่นี้..”

โซโลยื่นมือไปจับกับมือใหญ่ของอิลยาที่เย็นจากการจับแก้วเครื่องดื่มมาตลอดเพลงเต้นรำ แม้จะเย็นแค่ไหนแต่มันกลับทำให้หัวใจของโซโลอบอุ่นไปด้วยความรู้สึกดีๆที่มีให้กันโดยที่ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ แค่สัมผัสเล็กน้อยทางกายก็เพียงพอ

You can dance, go and carry on
Till the night is gone

 

หญิงสาวส่งสัญญาณเรียกโซโลแต่จากมุมการยืนกลับเป็นอิลยาที่เห็นจึงบอกให้คาวบอยของเขากลับไปเต้นกับเจ้าหล่อนให้จบเพลงโดยยังไม่ต้องสนใจเขา หากเวลาสนุกสนานในคืนนี้หมดลงเมื่อไรเขาจะเป็นคนพาโซโลออกจากภวังค์วุ่นวายนี้กลับบ้านไปสานต่อความสุขของสองเราเอง

โซโลปล่อยมือจากสัมผัสคุ้นเคยก่อนจะหันกลับไปยิ้มทะเล้นให้หญิงสาวที่รีบกลับมาเต้นรำกับเขาต่อแม้จะใกล้จบเพลงแล้วก็ตาม เห็นได้ชัดว่าหล่อนสนใจในตัวเขามากจนมองข้ามผู้ชายหน้าตาดีหลายคนไป มองข้ามกระทั่งอิลยาที่มักเป็นที่โดดเด่นได้รับความสนใจจากสาวๆอยู่เสมอจากผมบลอนด์ทอง ตัวสูง ตาสีฟ้าและน้ำเสียงทุ้มนุ่มของเจ้าตัว

And it’s time to go

 

แต่ช่วงเวลาความสุขของหญิงสาวก็จบลงเมื่อจังหวะสนุกสนานของบทเพลงได้สิ้นสุดไป หล่อนพยายามกล่าวเพื่อยื้อเวลาให้ได้อยู่กับเขานานอีกนิด หรืออีกมากๆ เริ่มจากความสนุกของการได้เต้นคู่กัน ไปยังบอกเล่าเกี่ยวกับความสำคัญของวันเกิดตัวเอง ความหรูหราของที่อยู่อาศัยและอีกมากมาย

โซโลได้แต่ยิ้มและรับฟังโดยไม่ได้ออกความคิดเห็นมากนักเพราะจากหางตาเขาเห็นคนตัวสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้บาร์ตลอดทั้งเพลงกำลังเดินตรงมาทางนี้ เพราะถึงเวลาที่อิลยาได้บอกไว้ว่าหากเพลงจบลงเจ้าตัวจะเป็นคนพาเขากลับไปสานต่อความสุขกันเพียงสองคน

If she asks if you’re all alone
Can she take you home,

“คุณมาคนเดียวใช่หรือเปล่าคะ? ให้ฉันไปส่งคุณนะ คนขับรถรออยู่ด้านนอกแล้ว”

หญิงสาวเจ้าของงานเลี้ยงเสนอไปส่งเขาด้วยลีมูซีนคันหรูเพื่อต่อเวลาให้เราสองคนได้อยู่ด้วยกันอีกสักนิด โซโลอยากจะกล่าวชื่อเธอพร้อมบอกขอบคุณแต่เขากลับจำชื่อหล่อนไม่ได้เลยสักนิดด้วยเพราะได้ยินเพียงแค่ครั้งเดียวตอนเธอแนะนำตัวแล้วความใส่ใจ ความสนใจทั้งหมดของเขาก็ถูกเบนไปทางอิลยาอย่างหมดสิ้น

you must tell her no

โซโลเห็นว่าหมียักษ์ของเขาก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้นจึงตัดสินใจบอกหล่อนไปด้วยรอยยิ้มที่พยายามไม่ให้มันดูทำร้ายเธอมากนัก

“ขอบคุณครับ แต่ผมไม่รบกวนคุณดีกว่า ..เกบี้”

ใบหน้าเศร้าสร้อยน่าสงสารของหล่อนเหมือนเป็นเครื่องเตือนความจำให้โซโลอย่างกะทันหัน เขากล่าวชื่อพร้อมส่งยิ้มอ่อนโยนให้เพื่อปลอบใจหญิงสาวและบอกปฏิเสธเค้กที่หล่อนกำลังจะนำออกมาตัดแจกจ่ายให้ทุกคนได้ร่วมรับประทานด้วยเหตุผลที่เพื่อนของเจ้าตัวไม่สบายพร้อมทั้งหันไปยังด้านข้างกายที่ซึ่งอิลยาเดินมาหยุดยืนพอดีด้วยใบหน้ามึนๆของเจ้าตัว

หญิงสาวเข้าใจเมื่อได้เห็นชายหนุ่มอีกคน ไม่ใช่เข้าใจว่าจากคำพูดของโซโลแต่เข้าใจจากสายตากร้าวของชายตัวสูงที่ส่งมาว่าหากยังพยายามต่อเวลาให้ยาวออกไปอีก เขาคงหักหล่อนเป็นสองท่อนด้วยมือเปล่า สองหนุ่มจึงโบกมือลาหญิงสาวก่อนก้าวออกจากคฤหาสน์หลังงามนี้ด้วยรอยยิ้มที่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นรู้ว่ามันเกิดจากความสุขที่จะได้ใช้เวลาร่วมกันเพียงลำพังต่อจากนี้ไป

★  ★  ★  ★  ★  ★  ★  ★

อพาร์ทเมนต์หรูขนาดใหญ่สองห้องนอนสองห้องน้ำถูกเติมเต็มด้วยเสียงพูดคุยของเจ้าของที่เพิ่งเดินทางกลับมาถึง โซโลเลือกที่จะถอดสูทออกก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนเพื่อเตรียมเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนหลังอาบน้ำ แต่เสียงเพลงที่คลอเบาๆให้ได้ยินทำให้แพลนทั้งหมดที่วางไว้ต้องยกเลิก

“อิลยา?”

ดนตรีคุ้นเคยดังขึ้นให้ได้ยินอีกครั้งและก่อนจะรู้ตัวโซโลก็ถูกมือใหญ่กอดเอวในท่าเต้นรำเหมือนตอนอยู่ในงานเลี้ยงเมื่อครู่ ต่างตรงที่ตำแหน่งของเขาถูกแทนที่ด้วยอิลยาและตำแหน่งของหญิงสาวถูกแทนที่ด้วยตัวเขาเอง

Oh I know that the music’s fine
Like sparklin’ wine, go and have your fun

“ฉันไม่ชอบเต้น แต่ถ้านายมาเป็นคู่ให้ก็เป็นเรื่องยกเว้น”

อิลยาพูดด้วยสีหน้าที่กลั้นยิ้มแต่โซโลรู้ดีว่าเจ้าตัวเขินมากแค่ไหนกับการทำในสิ่งที่ไม่ชอบอย่างการเต้นรำเช่นนี้ เพราะคนตัวสูงใหญ่อย่างอิลยาไม่เคยสนใจในเรื่องนี้สักนิด ไม่ว่าโซโลจะโน้มน้าวหรือหลอกล่อให้มาเต้นด้วยกันกี่ครั้งก็มักถูกปฏิเสธด้วยคำพูดหรือแย่กว่านั้นคือสีหน้าท่าทางที่บ่งบอกว่าไม่พอใจสุดๆและอิลยาก็ชนะคำชักชวนด้วยการเดินจากไปเล่นหมากรุกคนเดียวในห้อง

Laugh and sing, but while we’re apart
Don’t give your heart to anyone

★ 

“ไปได้ยินเพลงนี้มาจากไหนกัน?”

โซโลเอ่ยถามในตอนที่ก้าวเท้าตามจังหวะของเพลงและค่อนข้างแปลกใจที่อิลยากลับก้าวตามจังหวะได้อย่างถูกต้องไม่มีผิดเพี้ยนราวคนมีประสบการณ์

“นั่งเล่นคอมนายไปเรื่อยแล้วไปเจอมันแรนดอมมา”

อิลยาโกหกไม่เคยเนียนและครั้งนี้ก็ไม่เนียนเช่นกัน อย่างแรกคือเขาไม่เคยเปิดแลปทอปทิ้งไว้จนกว่าจะใช้งานเสร็จหรืออย่างดีหากต้องลุกไปทำธุระส่วนตัวก็มักเข้ารหัสไว้ อย่างที่สองคือเขาฟังเพลงนี้มานานแล้วและไม่เคยเอ่ยปากบอกใครว่าชอบนอกเสียจากเมื่อสองสามเดือนก่อนที่ตัดสินใจเปิดมันเพื่อเต้นประกอบจังหวะ และมั่นใจว่าในวันนั้นอิลยานอนป่วยอยู่ที่เตียง

โซโลหัวเราะกับความไม่เนียนของคู่หูคนนี้

“อะไร? มีตรงไหนตลกหรือไงกัน?”

“เปล่า แค่.. นายนี่ทุ่มเทแฮะ”

เขาเห็นว่าสีหน้าอิลยาเปลี่ยนไปแต่เพียงแวบเดียวเท่านั้น แม้จะเล็กน้อยก็ทำให้ชื่นใจเพราะคนที่ไม่ชอบการเต้นแต่กลับลักลอบโจรกรรมรหัสแลปทอปเครื่องโปรดของเขาเพียงเพื่อเข้าไปฟังเพลงและเรียนรู้การเต้นจากคลิปทางอินเตอร์เน็ตเพียงเพื่อมาเต้นรำกับเขา ..ในวันนี้

“ฉันชอบท่อนนี้นะเหมือนสั่งแต่ก็เหมือนอ้อนวอนว่าอย่าปันใจไปให้ใครในตอนที่เราไม่เจอกัน”

“..ถ้าเป็นนายฉันไม่มีทางนอกใจไปหาใครได้อีกหรอก”

อิลยาเงียบแต่โซโลรู้ดีว่าเจ้าตัวชอบใจกับคำพูดของเขาแค่ไหน

So don’t forget who’s taking you home
Or in whose arms you’re gonna be
So darling, Save the last dance for me

★ 

ไม่มีเสียงพูดคุย ไม่มีเสียงหัวเราะใดๆจากคนสองคน มีเพียงรอยยิ้มประทับบนใบหน้าที่บ่งบอกว่าเรือนร่างสูงของชายหนุ่มทั้งคู่มีความสุขแค่ไหนกับการได้ใช้เวลาส่วนตัวกันสองคนกับเพลงโปรดในวันที่บรรยากาศดีเช่นนี้

Oh baby won’t you save the last dance for me
Oh baby won’t you promise that you’ll save,
The last dance for me

★ 

เหนือความคาดคิดแต่ไม่เกินความสามารถสำหรับโซโลที่ถูกจับหมุนโดยไม่บอกกล่าวและถูกโอบกอดด้วยลำแขนแข็งแรงของคนรัก เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่ออ้อมแขนที่กอดกระชับขึ้นทั้งแผ่นอกอุ่นด้านหลังที่รองรับการพาดพิงจากตัวเขาที่เซเล็กน้อยกับจังหวะการก้าวที่ผิดพลาด

อิลยาขยับตัวช้าลงตามท่อนสุดท้ายของเพลงที่ใกล้จบลงทำให้กลายเป็นการโยกตัวไปมาระหว่างคนสองคนที่ยืนซ้อนหลังกัน ความอุ่นจากลมหายใจของคนด้านหลังที่ก้มลงเอ่ยร้องเพลงให้ได้ยินทำให้โซโลอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเมื่อเสียงทุ้มๆนั่นพยายามร้องให้มันออกมานุ่มนวลที่สุดแต่ก็ยังผิดคีย์อยู่ดี

“คนรัสเซียเป็นแบบนี้กันทุกคนรึเปล่า?”

น้ำเสียงยียวนติดตลกของเขาเอ่ยถามเมื่อความเขินที่มีมากเกินกว่าจะให้ทนยืนยิ้มเงียบๆไหวทำให้ต้องหาเรื่องขัดจังหวะความหวานที่อีกคนมีให้

“คนรัสเซียอาจโรแมนติกแบบนี้กันทุกคนแต่ยกเว้นเรื่องหนึ่งที่ฉันเท่านั้นทำได้”

“..ฉันรักนายมากกว่าใครทุกคนบนโลกใบนี้จะสามารถ”

Save the last dance,

โซโลยิ้มเขินออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อไม่คิดจะได้ฟังคำที่นานๆทีคนด้านหลังถึงจะยอมเอ่ยออกมา ตั้งแต่คบกันมาสี่ห้าปีเขาแทบนับครั้งได้ที่อิลยาจะเอ่ยบอกรักเขา หากไม่จำเป็นจริงๆเจ้าตัวไม่มีวันยอม

“ฉันก็รักนายมากกว่าทุกคนในโลกนี้”

the very last dance for me.

“สุขสันต์วันครบรอบหกปี นโปเลียน โซโล”

โซโลหันเงยหน้ารับจูบจากคนตัวสูงที่ลงทุนฝึกซ้อมเต้นเพื่อทำให้เขาประทับใจในวันครบรอบปีที่หกของเราทั้งคู่ อิลยาจูบอ่อนโยน ทะนุถนอมจนยากจะเชื่อว่านี่คือคนคนเดียวกันกับชายหนุ่มที่ยกรถทุ่มศรัตรูในตอนที่เขาจะโดนยิง

เพราะแบบนี้เขาถึงไปไหนไม่รอดแม้จะชอบทำตัวเสน่หาใส่สาวๆแต่นั่นเพื่อความสนุกเพราะตัวจริงอยู่ตรงนี้แล้ว ผู้ชายที่ในตอนแรกไม่ชอบหน้าแต่แปรเปลี่ยนเป็นคนรักได้ในระยะเวลาไม่นาน แม้จะอุปสรรคเยอะแต่ตอนนี้พวกเราก็ร่วมทางกันมาไกลแล้ว และสองมือที่จับกันเดินทางมาก็แน่นเกินกว่าที่ใครจะเข้ามาแทรกได้

“สุขสันต์วันเกิดเช่นกันอิลยา คูรีอากิน”

โซโลยิ้ม อิลยายิ้ม ไม่ต้องมีโน้ตเตือนความจำใดๆเมื่อความใส่ใจที่มีต่อกันมากพอจนทุกวันสำคัญ ทุกช่วงเวลาประทับใจถูกกักเก็บไว้ในสมองและหัวใจ

END.

สวัสดีมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน /ไม่ใช่ละ/ ในที่สุดบล็อกก็ไม่ร้างแล้วค่ะ ( T^T) กลับมาปัดฝุ่นเป่าฝุ่นฟู่ดๆไล่แมงมุมออกไปใหญ่เลย หายไปนานไม่ใช่อะไรนะคะ ไม่ได้เรียนหนัก ไม่ได้อกหัก

แต่ติ่งหนักมากกกกกกก!!!!!

หนีไปติ่งพี่น้องบ้างเล็กน้อยและที่สำคัญคือหนีไปติ่งสองสายลับจากสองชาติศรัตรูที่ต้องมาร่วมกันทำภารกิจสุดก๊าวฟฟฟฟฟฟฟฟ สารภาพว่าตอนแรกไม่ได้ชิปคู่นี้เลยค่ะ แต่เจอกระแสจากทวิตเตอร์ก็เริ่มละ เริ่มชิปเล็กน้อยเพราะยังไม่ได้ดู มาดูเอาก็ตอนหนังจะออกโรง และตอนแรกเชียร์โซโลเกบี้ ไปๆมาๆ..

PLOT TWIST!!

กลายเป็นอิลยาเกบี้ซะงั้น ……. ไปดูกันกับเพื่อนก็พูดแบบเดียวกันหมดเลยว่า ‘ทำไมเกบี้ไม่ได้คู่โซโลวะะะะ’ คือกูก็ไม่รู้ว่ะ ไปถามผู้กำกับมั้ย

แต่เหนือความรู้สึกโซโลเกบี้แล้วสิ่งที่อัดอั้นตั้งแต่ไฟท์ซีนในห้องน้ำสีเขียวคือ

นโปลยาาาาาาาาาาาาา!!!!

อิลยา x นโปเลียนนั่นเองค่ะ คลั่งมาก หาฟิคหาแฟนวิดจนนอนเช้ามาหลายวันละ (วันนี้ก็เช่นกัน) ไแล้วไปเจอฟิคเรื่องนึงที่ชื่อเดียวกันนี่ล่ะแต่เนื้อหาคนละอย่าง เสิร์จในกู๋ก็ขึ้นมาเป็นเพลงเลยลองฟังและพบว่าแม่งงงงง นี่แม่งอิลยามากกกกกก มันคือฟีลของอิลยาหมียักษ์ที่ไม่ชอบเต้นอ่ะ แล้วหนุ่มสำราญอย่างโซโลก็ดันชอบเรื่องรื่นเริงแบบนี้ซะด้วย ก็เลยปิ๊งงง ออกมาเป็นเรื่องนี้ล่ะค่ะ

ปล.แต่เนื้อเพลงในฟิคเราเอาสองเวอร์ชั่นมารวมกันค่ะ 5555 เวอร์ชั่นของไมเคิลและเวอร์ชั่นผู้หญิงของเอ็มม่า

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาสไลด์ๆเลื่อนๆผ่านบล็อก 555 ใครชิปคู่นี้เม้นบอกเราสักนิดจะได้รู้ว่าไม่ใช่เรือไม้จิ้มฟัน ถถถถถ

แถม

tumblr_nttshy5P0T1r1y4v5o1_400

มันใช่เรื่องที่จะมาชูป้ายขอจับก้นเฮนรี่หรอคะอาร์มี่!!!!! ( ;/////;) อย่าให้เราบาปไปกว่านี้เล้ยย สงสารตัวเอง

แล้วดูปฏิกิริยาตอบรับของพ่อคาวบอยของเรา :3  /โดนชก

2b90cf8e9f137c4b39683ce1d87a1979

โฮฮฮฮฮฮยิ้มสดใสเลยพ่อคู๊ณณณณณ Y/////Y)๒ น่ารักเหลือเกินความบาปนี้

บ๊ายบายยย.

Advertisements